بررسی تأثیر محلولپاشی با نانوذرات سیلیس در افزایش مقاومت به خشکی ارزن دانهای در شرایط آب و هوایی کاشمر
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، مرکز آموزش عالی کاشمر، کاشمر، ایران
2 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، مرکز آموزش عالی کاشمر، کاشمر، ایران
doi
10.22059/ijswr.2020.302497.668606چکیده
امروزه استفاده از نانوذرات در علوم مختلف و از جمله کشاورزی گسترش زیادی یافته است. یکی از نقشهای مهم نانوذرات در تولید گیاهان زراعی و باغی، افزایش مقاومت گیاهان در برابر تنشهای محیطی از جمله تنش شوری و خشکی است. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر محلولپاشی با نانوذرات سیلیس در افزایش مقاومت به تنش خشکی در ارزن دانهای بود. به این منظور پژوهشی مزرعهای بهصورت کرتهای یک بار خرد شده در قالب طرح کاملاً تصادفی و در سه تکرار اجرا گردید. کرتهای اصلی شامل چهار تیمار آبیاری تأمین 100، 80، 60 و 40 درصد نیاز آبی و کرتهای فرعی شامل شش تیمار محلولپاشی با غلظتهای صفر، 100، 200، 300، 400 و 500 میلیگرم در لیتر نانوذرات سیلیس بودند. نتایج نشان داد که کمآبیاری باعث کاهش معنیدار ارتفاع گیاه، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، شاخص برداشت و بهرهوری آب در سطح احتمال یک درصد گردید. از طرفی در تمام تیمارهای آبیاری محلولپاشی با نانوذرات سیلیس، عملکرد دانه، شاخص برداشت و بهرهوری آب را بهطور معنیداری افزایش داد. بیشترین عملکرد دانه، شاخص برداشت و بهرهوری آب در تیمار آبیاری کامل (100 درصد نیاز آبی) و محلولپاشی با غلظت 500 میلیگرم در لیتر نانوذرات و کمترین مقدار آنها در تیمار 40 درصد نیاز آبی و بدون محلولپاشی مشاهده گردید. با توجه به بحران شدید منابع آبی در منطقه خشک کاشمر، تأمین 80 درصد نیاز آبی ارزن دانهای به همراه محلولپاشی با غلظت 500 میلیگرم در لیتر نانوذرات سیلیس در مرحله پنجهزنی و گلدهی ارزن دانهای، برای مقابله با بحران کمآبی در این منطقه قابل توصیه است.