تبیین پروژۀ ترور دانشمندان هسته ای و آینده‌پژوهی اقدامات متقابل ایران

نویسندگان

1 استادیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی ، دانشگاه اردکان

doi
چکیده

هدف اصلی مقاله حاضر تبیین پروژۀ ترور دانشمندان هسته­ای و آیندۀ اقدامات متقابل ایران در چارچوب نظریۀ هوگ مایل و بر مبنای روش آینده‌پژوهی (سناریونویسی) است. سؤال اصلی که در این رابطه مطرح می­شود، عبارت است از اینکه «دلایل ترور دانشمندان هسته­ای ایران به دست سرویس­های اطلاعاتی اسرائیل چیست و واکنش آیندۀ جمهوری اسلامی ایران در قبال این عملیات­های خرابکارانه، به­ویژه ترور شهید محسن فخری­زاده چه خواهد بود؟» بر مبنای نتایج به‌دست‌آمده، عملیات­های تروریستی معلول زمینه­های هویتی، ساختاری، نهادی، روابط تاریخی و توسعۀ تسلیحاتی پساانقلاب اسلامی است که تعارضات دو طرف درگیر در سطوح منطقه­ای و جهانی را از مرحلۀ میانجی­گری گذرانده و وارد مرحلۀ رویارویی نموده است. با توجه به تداوم اقدامات رژیم اسرائیل در ترور دانشمندان هسته­ای ایران و بر مبنای روش آینده‌پژوهی، چهار سناریو در قالب سه دستۀ اصلی در رابطه با آیندۀ اقدامات متقابل ایران پیش­بینی­پذیر است که عبارت‌اند از آیندۀ مطلوب: نابودسازی رژیم اسرائیل و زوال قدرت منطقه‌ای آن؛ آیندۀ محتمل: 1) کاهش یا متوقف کردن بازرسی­های تأسیسات هسته­ای و افزایش غنای اورانیوم؛ 2) صبر استراتژیک و فعّال شدن نیروهای منطقه­ای طرفدار ایران؛ آیندۀ ممکن: انتقام از اسرائیل در جولان اشغالی.