ارزیابی روشهای دادهکاوی و مدلهای تجربی مبتنی بر دما-تشعشع در برآورد تبخیر از تشت (مطالعه موردی: شرق دریاچه ارومیه)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 استادیار، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3 گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز
doi
10.22059/ijswr.2020.302179.668603چکیده
تبخیر از تشت نقش مؤثری در مدیریت منابع آب دارد. ولی بهدلیل اثرات متقابل متغیرهای هواشناسی در محاسبه تبخیر، روابط غیرخطی متعددی ارائه شده است که با توجه به شرایط اقلیمی هر منطقه کارآیی آنها قابل بحث است. لذا در مطالعه حاضر، کارآیی روشهای تجربی مبتنی بر دما-تشعشع و روشهای دادهکاوی رگرسیون ماشین بردار پشتیبان (SVR)، رگرسیون فرآیند گاوسی (GPR) و نزدیکترین همسایگی (IBK) تحت 10 سناریو مختلف حاصل از ترکیب عوامل هواشناسی در پیشبینی و مدلسازی تبخیر از تشت در 5 ایستگاه منتخب در شرق حوضه دریاچه ارومیه بررسی شد. برای ارزیابی نتایج از شاخصهای آماری NRMSE و MAPE استفاده شد. بهمنظور مدلسازی پارامترهای مؤثر در تبخیر از تشت، میزان تأثیر هریک از پارامترها با استفاده از روش تجزیه به مؤلفههای اصلی از طریق مقادیر همبستگی پارامترها با میزان تبخیر از تشت محاسبه گردید. نتایج نشان داد در بین متغیرهای هواشناسی موردبررسی، دما بیشترین و سرعت باد و بارش کمترین تأثیر را در مدلسازی دارند. همچنین در بین روشهای تجربی، روش جنسن-هیز دارای بالاترین دقت بود. علاوه بر این، در بین روشهای دادهکاوی نیز روش SVR در ایستگاههای تبریز، سراب و هریس و روش GPR در ایستگاههای بستانآباد و مراغه در مقایسه با سایر روشها دقت بالاتری داشتند. بهطور کلی در تمام ایستگاهها دقت بهترین سناریوی روشهای دادهکاوی بالاتر از بهترین روش تجربی بود. در شرایط محدودیت داده نیز روش جنسن-هیز دقت مطلوبی داشت. همچنین، علیرغم دقت پایین روش IBK نسبت به سایر روشهای دادهکاوی، این روش با متغیرهای ورودی کمتری به بالاترین دقت خود در مدلسازی تبخیر میرسد.