واکاوی کیفی چالش های تحقق دانشگاه دوستدار خانواده
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا. همدان، ایران.
2 دکترای مسائل اجتماعی ایران و پژوهشگر مطالعات زنان، شورای فرهنگی- اجتماعی زنان. تهران، ایران.
3 دکترای معارف اسلامی، عضو گروه مطالعات خانواده، جنسیت و زنان پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی. تهران، ایران
4 عضو هیات علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.22034/MIU.2025.29.29چکیده
هدف: توجه به خانواده و مسائل آن در ارتباط با ساختار دانشگاه، همواره از سیاستهای مهم و ابلاغی بالادستی نظام بوده است. امروزه با توجه به ایجاد مشکلات جمعیتی ناشی از حرکت جمعیت به سوی سالمندی و مشکلات اجتماعی مرتبط با آن در آینده، در سازمانهای دولتی به این امر مهم توجه بیشتری میشود. پژوهش حاضر با شناخت موانع و مشکلات موجود، به منظور ارائۀ راهکارهای موجود در این زمینه و برای اینکه دانشگاه بتواند دوستدار خانواده تلقی شود، انجام شده است. روش: روش اجرای این پژوهش، کیفی و روش تحلیل دادهها، تحلیل مضمون بوده است. به این منظور، سه گروه کانونی با اساتید و کارشناسان اجرا و درکنار آن مصاحبههایی نیمهعمیق نیز با دانشجویان انجام شد. بعد از استخراج مضامین اصلی و فرعی و مفاهیم مرتبط با آن، نمودارهای مرتبط با این مضامین با نرمافزار مکس کیودا نسخه 2020 طراحی شدند. یافتهها: موانع و چالشهایی جدّی در شش حوزه وجود دارند که باید مورد بازنگری و برنامهریزی فرهنگی قرار گیرند؛ این شش حوزه عبارتند از: موانع در ساختارهای قانونی(محتوا و اجرا)، برنامهریزی نادرست(بدون توجه به نیازها و توزیع نادرست خدمات)، کمبود بودجه و امکانات، ناکارامدی نهادی، اشکالات نگرشی و اشکالات عملکردی. نتیجهگیری: پیشنهاد میشود در برنامهریزیهای دانشگاهی و گروهی، به خانواده توجه جدّی شود؛ بودجههای مرتبط به برنامهریزی در خصوص خانواده، جداگانه تخصیص یابد و نگرشهای منفی نسبت به تأهل و مسائل خانواده در ارتباط با کار تصحیح شوند.
