الگوی مدیریت بهسازی منابع انسانی بر اساس آموزه های نهج البلاغه
نویسندگان
1 دکترای مدیریت استراتژیک، استاد گروه مدیریت، دانشکده علوم اقتصاد و مدیریت، دانشگاه لرستان. خرمآباد، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گرایش مدیریت منابع انسانی، دانشگاه لرستان. خرمآباد، ایران.
doi
10.22034/MIU.2025.29.125چکیده
هدف: هدف تحقیق، شناسایی مؤلفههای مدیریت بهسازی منابع انسانی بر اساس آموزههای نهجالبلاغه بود که با روش تحلیل محتوا استقرایی بر پایۀ تحلیل خطبهها، نامهها و حکمتهای نهجالبلاغه بود. روش: روش تحلیل دادهها، کدگذاری سه مرحلهای، شامل کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی بود. در نهایت برای درک بیشتر نتایج، مدل نهایی تحقیق بر اساس الگوی کوربین و استراوس طراحی شد. یافتهها: یافتههای تحقیق شامل 155 مفهوم، 42 مؤلفه و چهار بُعد بود. مؤلفههای شناساییشده، شامل بهسازی فنی، بهسازی رفتاری، بهسازی نگرشی و بهسازی ارتباطی بود. نتیجهگیری: بهسازی فنی و بهسازی رفتاری در دستۀ عوامل اصلی، بهسازی نگرشی در دستۀ عوامل میانجی و بهسازی ارتباطی در دستۀ عوامل زمینهای قرار گرفتند. همچنین شخصیتپروری، تفکر انتقادی و آموزش چندجانبه، به عنوان راهبردها و اثربخشی سازمانی؛ محبوبیت سازمانی و انعطافپذیری سازمانی نیز به عنوان پیامدهای آن شناسایی شدند.
