پاسخ miR-133a و برخی شاخص های هایپرتروفی قلبی به یک دوره تمرین استقامتی

نویسندگان

1 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران

2 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران

3 مرکز تحقیقات نازایی، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران

4 مرکز تحقیقات نازایی، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران

5 مرکز تحقیقات طب مادر و جنین،گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران

doi
10.52547/jmj.18.1.50
چکیده

​مقدمه: اثر فعالیت ورزشی بر بیان ژن های اثرگذار بر هایپرتروفی قلبی مشخص نیست. شواهد نشان می دهد که برخی از miRNA ها در بهبود عملکرد قلب نقشی مهمی ایفا می ­کنند. هدف از این پژوهش، پاسخ ژن miR-133a و برخی شاخص های هایپرتروفی قلبی به یک دوره تمرین استقامتی بود.روش کار: در این مطالعه تجربی، 10 سر موش صحرایی نر چهار تا شش هفته ای نژاد ویستار به طور تصادفی در دو گروه کنترل و تمرین قرار گرفتند. تمرین استقامتی، پنج روز در هفته با سرعت 25 متر بر دقیقه و شیب صفر درجه به مدت دوازده هفته اجرا شد. میزان بیان ژن­ های miR-133a ،  IGF-1 و IGF-R به روش Real Time PCR اندازه­ گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ­ها از آزمون t مستقل در سطح معناداری آماری 0.05>P  استفاده شد.یافته­ ها: نتایج نشان داد که پس از دوازده هفته تمرین هوازی بیان ژن miR-133a و IGF-1 در گروه تمرین نسبت به گروه­ کنترل به طور معناداری بالاتر بود (p=0.001). همچنین، بعد از دوازده هفته تمرین هوازی تفاوت معناداری در بیان ژن IGF-R  بین دو گروه مشاهده نشد (p>0.05).نتیجه‌گیری: با توجه به یافته های پژوهش حاضر، دوازده هفته تمرین هوازی احتمالا می تواند فعالیت های حفاظت قلبی را از طریق شاخص های هایپرتروفی قلبی افزایش دهد.