پاسخ miR-133a و برخی شاخص های هایپرتروفی قلبی به یک دوره تمرین استقامتی
نویسندگان
1 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران
2 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران
3 مرکز تحقیقات نازایی، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران
4 مرکز تحقیقات نازایی، گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران
5 مرکز تحقیقات طب مادر و جنین،گروه زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران
doi
10.52547/jmj.18.1.50چکیده
مقدمه: اثر فعالیت ورزشی بر بیان ژن های اثرگذار بر هایپرتروفی قلبی مشخص نیست. شواهد نشان می دهد که برخی از miRNA ها در بهبود عملکرد قلب نقشی مهمی ایفا می کنند. هدف از این پژوهش، پاسخ ژن miR-133a و برخی شاخص های هایپرتروفی قلبی به یک دوره تمرین استقامتی بود.روش کار: در این مطالعه تجربی، 10 سر موش صحرایی نر چهار تا شش هفته ای نژاد ویستار به طور تصادفی در دو گروه کنترل و تمرین قرار گرفتند. تمرین استقامتی، پنج روز در هفته با سرعت 25 متر بر دقیقه و شیب صفر درجه به مدت دوازده هفته اجرا شد. میزان بیان ژن های miR-133a ، IGF-1 و IGF-R به روش Real Time PCR اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون t مستقل در سطح معناداری آماری 0.05>P استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که پس از دوازده هفته تمرین هوازی بیان ژن miR-133a و IGF-1 در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل به طور معناداری بالاتر بود (p=0.001). همچنین، بعد از دوازده هفته تمرین هوازی تفاوت معناداری در بیان ژن IGF-R بین دو گروه مشاهده نشد (p>0.05).نتیجهگیری: با توجه به یافته های پژوهش حاضر، دوازده هفته تمرین هوازی احتمالا می تواند فعالیت های حفاظت قلبی را از طریق شاخص های هایپرتروفی قلبی افزایش دهد.