بررسی تأثیر روش یاددهی- یادگیری معکوس بر پیشرفت مهارت خواندن و نوشتن فارسی‏ آموزان غیرفارسی ‏زبان

نویسندگان

1 نویسنده ی مسئول، مدرس مدعو دانشگاه پیام نور پاکدشت و دانشجوی دکتری آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان، دانشگاه علامه طباطبایی

doi
10.30479/jtpsol.2019.11116.1448
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر روش یاددهی-یادگیری معکوس بر پیشرفت مهارت خواندن و نوشتن فارسی‏آموزان غیرفارسی­زبان در بافت زبان دوم است. جامعه­ی آماری این پژوهش را 58 نفر از زبان­آموزان پایه­ی هشتم، بین سنین 14 الی 15سال از مدرسه­ی بین­المللی دختران در تهران، تشکیل دادند. با استفاده از نتایج آزمون تعیین سطح استاندارد، زبان­آموزان سطح میانه به­صورت نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند و به­صورت تصادفی به دو گروه کنترل (29 نفر) و آزمایش (29 نفر) تقسیم گردیدند. گروه آزمایش طی10 جلسه، هر جلسه 75 دقیقه تحت روش آموزش معکوس قرار گرفتند. روش پژوهش شبه آزمایشی و ابزار اصلی پژوهش پیش­آزمون و پس­آزمون است. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از تحلیل کوواریانس یک­طرفه صورت گرفت و برای مشخص‏کردن نرمال بودن داده­ها از آزمون کولموگراف­اسمیرنوف استفاده شد و پایایی آزمون از طریق آلفای کرونباخ 91 درصد محاسبه شد. یافته­های حاصل از آزمون کوواریانس با توجه به مطالب آموزشی الکترونیکی تهیه شده توسط محقق و کتاب گویا که محور اصلی فرایند یادگیری زبان­آموزان در کلاس معکوس بود، یادگیری عمیق و پایدار و مشارکت 95 درصد زبان­آموزان را چنانچه شواهد عینی معلم نیز مؤید آن است، به­همراه داشت. این نوع یادگیری تحت تأثیر عواملی مانند راهبردهای فرایند یادگیری اکتشافی، یادگیری مستقل و عمیق با مدیریت زمان مناسب منجر به درک، کاربرد و تحلیل مفاهیم درسی شد. در راستای پژوهش­های آتی، محتوا و نوع مطالب تولید شده­ی الکترونیکی در این پژوهش می­تواند برای پژوهشگران حوزه­ی تولید محتوا، آموزش مجازی، روش­های تدریس، آزمون­سازی و برنامه­ریزی­آموزشی، کاربردها و راهکارهای عملی فراوانی داشته باشد.