بررسی تأثیر روش یاددهی- یادگیری معکوس بر پیشرفت مهارت خواندن و نوشتن فارسی آموزان غیرفارسی زبان
نویسندگان
1 نویسنده ی مسئول، مدرس مدعو دانشگاه پیام نور پاکدشت و دانشجوی دکتری آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان، دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.30479/jtpsol.2019.11116.1448چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر روش یاددهی-یادگیری معکوس بر پیشرفت مهارت خواندن و نوشتن فارسیآموزان غیرفارسیزبان در بافت زبان دوم است. جامعهی آماری این پژوهش را 58 نفر از زبانآموزان پایهی هشتم، بین سنین 14 الی 15سال از مدرسهی بینالمللی دختران در تهران، تشکیل دادند. با استفاده از نتایج آزمون تعیین سطح استاندارد، زبانآموزان سطح میانه بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی به دو گروه کنترل (29 نفر) و آزمایش (29 نفر) تقسیم گردیدند. گروه آزمایش طی10 جلسه، هر جلسه 75 دقیقه تحت روش آموزش معکوس قرار گرفتند. روش پژوهش شبه آزمایشی و ابزار اصلی پژوهش پیشآزمون و پسآزمون است. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس یکطرفه صورت گرفت و برای مشخصکردن نرمال بودن دادهها از آزمون کولموگرافاسمیرنوف استفاده شد و پایایی آزمون از طریق آلفای کرونباخ 91 درصد محاسبه شد. یافتههای حاصل از آزمون کوواریانس با توجه به مطالب آموزشی الکترونیکی تهیه شده توسط محقق و کتاب گویا که محور اصلی فرایند یادگیری زبانآموزان در کلاس معکوس بود، یادگیری عمیق و پایدار و مشارکت 95 درصد زبانآموزان را چنانچه شواهد عینی معلم نیز مؤید آن است، بههمراه داشت. این نوع یادگیری تحت تأثیر عواملی مانند راهبردهای فرایند یادگیری اکتشافی، یادگیری مستقل و عمیق با مدیریت زمان مناسب منجر به درک، کاربرد و تحلیل مفاهیم درسی شد. در راستای پژوهشهای آتی، محتوا و نوع مطالب تولید شدهی الکترونیکی در این پژوهش میتواند برای پژوهشگران حوزهی تولید محتوا، آموزش مجازی، روشهای تدریس، آزمونسازی و برنامهریزیآموزشی، کاربردها و راهکارهای عملی فراوانی داشته باشد.