فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: لرزی که پس از بی هوشی بروز می کند باعث احساس ناراحتی در بیمار می شود. بسیاری از داروها در رابطه با جلوگیری یا کاهش لرز بررسی شده اند، اما هنوز دارویی ایده آل مورد تایید نهایی قرار نگرفته است. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر تجویز دکس مدتومدین به همراه بوپیواکایین در روش بی حسی نخاعی روی پیشگیری از بروز لرز در عمل های جراحی ارتوپدی شکستگی تیبیا و فمور بود.روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی روی 60 بیمار 18تا 50 سال با کلاس بی هوشی (ASA class) 1 و 2 که منتخب عمل جراحی ارتوپدی شکستگی تیبیا و فمور بودند، در سال 1397 انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند؛ گروه مداخله: 12.5 میلی گرم بوپیواکایین (2.5 سی سی) و 5میکروگرم دکس مدتومدین (0.5 میلی لیتر) و گروه شاهد: 12.5 میکروگرم بوپیواکایین و 0.5 میلی لیتر نرمال سالین دریافت کردند. مقادیر فشارخون سیستولیک، دیاستولیک و متوسط خون شریانی، ضربان نبض و درصد اشباع اکسیژن خون در زمان های قبل از بی حسی نخاعی، بعد از بی حسی و سپس هر از 15دقیقه تا اتمام عمل جراحی و در زمان ریکاوری ثبت شد. بیماران در زمان‌های 2، 4، 8، 12 و 24 ساعت پس از عمل از نظر میزان لرز مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با شاخص های آمار توصیفی میانگین، درصد و انحراف معیار و آزمون های آمار استنباطی مربع کای، تی تست، من ویتنیی یو با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 انجام شد.یافته ها: میانگین سنی بیماران در گروه شاهد 14.7 ± 36.6 سال و در گروه مداخله 8.6 ± 32.7 سال بود. دو گرو ه مداخله وشاهد از لحاظ فراوانی لرز در زمان‌های 2 (4.3% و 7.1%) و 4 (4.5% و 24.1%) ساعت بعد از عمل تفاوت معناداری نداشتند. هر چند افراد گروه مداخله در ساعت های 8، 12 و 24 بعد از عمل جراحی هیچ گونه لرزی را گزارش نکردند اما با گروه شاهد (7.1%، 3.6% و 3.6%) تفاوت معنادار نداشتند. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان می دهد که افزودن 5 میکروگرم دکس مدتومدین به بوپیواکایین در روش بی حسی نخاعی باعث کاهش میزان بروز لرز بعد از عمل می­ شود، ولی این اختلاف از نظر آماری معنادار نیست. بنابراین به نظر می رسد در این زمینه نیاز به مطالعات جامع تر و با حجم نمونه زیادتری است.