دامنه بهینه چگالی ظاهری نسبی بدستآمده از آزمون پروکتور و تنش محوری 200 کیلو پاسکال برای رشد آفتابگردان (Helianthus annuus L.)
نویسندگان
1 گروه علوم خاک دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 عضو هیئت علمی /گروه علوم خاک دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 گروه علوم خاک دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
4 استادیار گروه علوم خاک دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22059/ijswr.2020.293912.668426چکیده
هدف از این پژوهش تعیین حدود بحرانی و دامنه بهینه چگالی ظاهری نسبی (RBD) بهدستآمده از آزمون پروکتور (RBDProctor) و تنش محوری 200 کیلو پاسکال (RBD200kPa) یک خاک لومی-رسی-سیلتی بر اساس وزن نسبی دانه، وزن نسبی خشک شاخساره، ارتفاع نسبی و حجم نسبی ریشه گیاه آفتابگردان (Helianthus annuus L.) بود. مقادیر نسبی از تقسیم میانگین مقادیر مطلق صفات مذکور در هر گلدان بر بیشینۀ مشاهدهشده همان صفت بهدست آمد. دامنهای از چگالی ظاهری خاک (35/1 تا Mg m-3 59/1) در 10 گلدان (cm 50 × cm 40 و عمق cm 50) توسط غلطکهایی با جرمهای متفاوت ایجاد شدند. آفتابگردان کشت شده در گلدانها در فضای باز قرار گرفت و در طول آزمایش وزن گلدانها و میزان آب زهکشی شده بهصورت روزانه اندازهگیری شد. مقدار رطوبت خاک در گلدانها توسط آبیاری در محدوده FC تا FC6/0 نگه داشته شد. دامنه بهینه RBDProctor و RBD200kPa دامنهای پنداشته شد که در آن صفتهای نسبی گیاه بزرگتر یا مساوی 95/0 بیشینۀ پیشبینیشده با معادلۀ برازش یافته بر دادههای نسبی در برابر RBD باشد. عملکرد دانه آفتابگردان در RBDProctor برابر 854/0 به حداکثر مقدار رسید و دامنه بهینه RBDProctor برای وزن نسبی دانه بین 823/0 تا 884/0 بهدست آمد. مقادیر متناظر برای RBD200kPa به ترتیب برابر 975/0، 940/0 تا 009/1 بودند. این یافتهها نشان داد که در RBD کمتر از حد پایین یا بیشتر از حد بالای شروع محدودیت، شرایط نامناسب فیزیکی خاک سبب کاهش عملکرد دانه آفتابگردان میشود.