بررسی تولید واکههای افتاده ی فارسی در گفتار فارسیآموزان ژاپنیزبان
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات ژاپنی دانشکده زبانها و ادبیات خارجی دانشگاه تهران
doi
10.30479/jtpsol.2019.9449.1401چکیده
زبان فارسی دارای دو واکهی افتاده، یکی پسین (/ɒ/) و دیگری پیشین (/a/) است، درحالیکه زبان ژاپنی تنها یک واکهی افتاده دارد که به لحاظ واجی پسین و به لحاظ آوایی مرکزی محسوب میشود. پرسش پژوهش حاضر آن است که آیا زبانآموزان زبان فارسی که زبان اول آنها ژاپنی است، قادر به تولید دو واکهی افتاده پیشین و پسین زبان فارسی بهصورت متمایز و مجزا از یکدیگر هستند یا خیر. به این منظور، در آزمایشی از زبانآموزان ژاپنیزبان خواسته شد تا واکهی افتادهی زبان مادری خود و همچنین واکههای افتادهی فارسی را در کلمات مثال تولید کنند. همچنین گویشوران بومی زبان فارسی نیز همان کلمات فارسی را تولید کردند. پس از ضبط این دادهها، بسامد سازهی اول (F1) و سازهی دوم (F2) تمامی واکههای افتاده اندازهگیری شد و بسامد سازههای اول و دوم واکههای فارسی تولید شده توسط زبانآموزان ژاپنیزبان با بسامد سازههای واکههای تولید شده توسط گویشوران بومی زبان فارسی مقایسه و تحلیل آماری شد. نتایج تحلیلهای آماری نشان داد که زبانآموزان ژاپنی دو واکهی افتاده فارسی را بدون تفاوت معنادار با یکدیگر و تقریباً مشابه با واکهی افتاده ژاپنی تولید میکنند.
