بررسی برخی پاسخ های مورفو-فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه کشمش ژاپنی (Hovenia dulcis L. ) تحت تنش سرب، شوری و نیترات

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

2 گروه علوم و مهندسی خاک دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

3 دانشجوی دکتری گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

4 استاد گروه علوم باغبانی دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

doi
10.22059/ijswr.2020.298953.668527
چکیده

پژوهش حاضر، با هدف بررسی پاسخ‎های مورفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی نهال کشمش ژاپنی تحت شرایط تنش شوری، نیترات و فلز سنگین سرب اجرا شد. محلول نیترات در سه سطح (غلظت صفر،30، 60 mg L-1)، محلول سرب در سه سطح (غلظت صفر، 300 و600 mg L-1) و شوری (قابلیت هدایت الکتریکی) در سه سطح (تیمار شاهد ، 3، 6 dS m-1)، اعمال و نهال گیاهان برای مدت چهار ماه در شرایط گلخانه‎ای بررسی شدند. نتایج حاصله نشان داد بیش­ترین وزن تر اندام هوایی در تیمارهای بدون تنش شوری و نیترات و سطوح آلودگی 300 و 600 (mg L-1) و کم­ترین وزن تر در سطح حداکثری قابلیت هدایت الکتریکی 6 (dS/m)، آلودگی سرب 600 و نیترات  30 (mg L-1)، گزارش شد. بیش­ترین غلظت سرب اندام هوایی گیاه به میزان 72 (mg kg-1) در تیمار بدون شوری و سطح 600 (mg kg-1) سرب و بدون نیترات گزارش شد. بیش­ترین پراکسیداسیون لیپیدها در سطح 600 (mg kg-1) سرب رخ داد که نشان­دهنده فعالیت مکانیسم‎های دفاعی گیاه تحت این شرایط است. علاوه بر این سنتز پرولین به­عنوان اسمولیت گیاهی مقابله کننده با شرایط تنش، تحت کاربرد بیشینه سرب (mg kg-1 600) افزایش معنی‎داری نشان داد؛ اما کاربرد نیترات، سبب کاهش تولید مالون دی آلدهید در گیاه شد.