اثر عصاره سرخه‌ولیک (Crataegus monogyna) بر فاکتورها و ساختار هیستولوژیکی کلیه در موش‌های صحرایی دیابتی

نویسندگان

1 استادیار گروه زیست شناسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن

doi
10.52547/jmj.17.2.23
چکیده

مقدمه: عوارض کلیوی ناشی از دیابت از علل مهم مرگ‌ و‌ میر افراد دیابتی است. در مطالعه حاضر اثر عصاره هیدروالکلی سرخه‌ولیک بر فاکتورهای کلیوی و ساختار هیستولوژیکی کلیه در موش‌های صحرایی دیابتی بررسی شد.روش کار: در مطالعه تجربی حاضر 40 موش‌ صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی در5 گروه 8 تایی شامل گروه های کنترل (دریافت نرمال سالین)، دیابتی (دریافت استرپتوزوتوسین(STZ))، تیمار (دریافت STZ و عصاره سرخه‌ولیک در دوزهای 100، 200 و 400 mg/kg) قرار گرفتند. تیمار توسط عصاره و دارو، 72 ساعت بعد از تزریق داخل صفاقی تک دوز STZ (60mg/kg) به مدت سه هفته انجام شد. گلوکز، اوره و کراتینین سرم اندازه ­گیری شد و سپس بافت کلیه تحت بی‌هوشی عمیق جدا و برای مطالعات هیستوپاتولوژی استفاده شد.یافته ها: میزان گلوکز در روز 21 پس از تیمار با عصاره سرخه ­ولیک، کاهش و میزان اوره در تمام گروه ­های تیمار با عصاره نسبت به گروه دیابتی افزایش یافت. دوز 100 و 400 (mg/kg) عصاره سرخه­ ولیک، سبب کاهش معنا­داری در میزان کراتینین نسبت به گروه دیابتی شد. در گروه دیابتی تخریب کامل بافت کلیه در کورتکس و تخریب کامل و نکروز صد درصدی نفرون‌ها مشاهده شد. بافت کلیه در موش‌های دیابتی تحت تیمار توسط عصاره طبیعی بود و پرخونی و نکروز نفرون‌ها مشاهده نشد و جسمک‌های کلیوی طبیعی بودند.نتیجه گیری: عصاره سرخه‌ولیک می ­تواند سبب کاهش کراتینین گردد درحالی که میزان اوره را افزایش می ­دهد که ممکن است ناشی از مقدار عصاره به­ کار رفته باشد. هم ­چنین می ­تواند بر پیشگیری از تخریب بافتی کلیه در اثر دیابت موثر باشد.