اثر عصاره سرخهولیک (Crataegus monogyna) بر فاکتورها و ساختار هیستولوژیکی کلیه در موشهای صحرایی دیابتی
نویسندگان
1 استادیار گروه زیست شناسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن
doi
10.52547/jmj.17.2.23چکیده
مقدمه: عوارض کلیوی ناشی از دیابت از علل مهم مرگ و میر افراد دیابتی است. در مطالعه حاضر اثر عصاره هیدروالکلی سرخهولیک بر فاکتورهای کلیوی و ساختار هیستولوژیکی کلیه در موشهای صحرایی دیابتی بررسی شد.روش کار: در مطالعه تجربی حاضر 40 موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی در5 گروه 8 تایی شامل گروه های کنترل (دریافت نرمال سالین)، دیابتی (دریافت استرپتوزوتوسین(STZ))، تیمار (دریافت STZ و عصاره سرخهولیک در دوزهای 100، 200 و 400 mg/kg) قرار گرفتند. تیمار توسط عصاره و دارو، 72 ساعت بعد از تزریق داخل صفاقی تک دوز STZ (60mg/kg) به مدت سه هفته انجام شد. گلوکز، اوره و کراتینین سرم اندازه گیری شد و سپس بافت کلیه تحت بیهوشی عمیق جدا و برای مطالعات هیستوپاتولوژی استفاده شد.یافته ها: میزان گلوکز در روز 21 پس از تیمار با عصاره سرخه ولیک، کاهش و میزان اوره در تمام گروه های تیمار با عصاره نسبت به گروه دیابتی افزایش یافت. دوز 100 و 400 (mg/kg) عصاره سرخه ولیک، سبب کاهش معناداری در میزان کراتینین نسبت به گروه دیابتی شد. در گروه دیابتی تخریب کامل بافت کلیه در کورتکس و تخریب کامل و نکروز صد درصدی نفرونها مشاهده شد. بافت کلیه در موشهای دیابتی تحت تیمار توسط عصاره طبیعی بود و پرخونی و نکروز نفرونها مشاهده نشد و جسمکهای کلیوی طبیعی بودند.نتیجه گیری: عصاره سرخهولیک می تواند سبب کاهش کراتینین گردد درحالی که میزان اوره را افزایش می دهد که ممکن است ناشی از مقدار عصاره به کار رفته باشد. هم چنین می تواند بر پیشگیری از تخریب بافتی کلیه در اثر دیابت موثر باشد.