شناسایی عوامل مؤثر بر نوآوری باز مبتنی بر تعامل صنعت و دانشگاه با رویکرد فراترکیب
نویسندگان
1 استاد، گروه کارآفرینی سازمانی، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران
2 خیابان انقلاب خیابان ابوریحان کوچه میرهادی پلاک 1 واحد 2
doi
10.22034/MIU.2023.25.121چکیده
هدف: سازمانها در عصر تغییر و نوآوری به دنبال دانشگاه به عنوان خاستگاه دانش و صنعت به عنوان عرصۀ تولید و ایجاد ارزش افزوده، از ارکان اصلی موفقیت شکلگیری نوآوری باز میباشند. هدف از پژوهش حاضر، شناسایی عوامل مؤثر بر شکلگیری نوآوری باز مبتنی بر تعامل صنعت و دانشگاه با رویکرد فراترکیب بوده است. روششناسی: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی؛ از منظر گردآوری دادهها، توصیفی و از منظر رویکرد، کیفی است و با استفاده از روش فراترکیب انجام شده است. ابزار گردآوری دادهها و اطلاعات، اسناد و مدارک گذشته در این زمینه است که به طور کلی شامل 48 مقاله میشود. شیوۀ تحلیل دادهها، کدگذاری باز و با نرمافزار MAXQDAانجام شده است. یافتهها و نتایج: عوامل مؤثر بر شکلگیری نوآوری باز مبتنی بر تعامل صنعت و دانشگاه، مستخرج از پژوهش حاضر، در بر گیرندۀ چهار مقولۀ اصلی عوامل فردی، عوامل سازمانی(صنعت و دانشگاه)، عوامل مالی و عوامل محیطی است. عوامل فردی، شامل تفکر و گرایش نوآورانه، اعتقادات و باورهای ذهنی، خطرپذیری و تحمل ابهام؛ عوامل سازمانی، شامل فرهنگ نوآورانه، شبکهسازی نوآورانه، عوامل فنی/ دانشی، عوامل آموزشی- پژوهشی، عوامل ساختاری، عوامل صنعتی، منابع انسانی، عوامل ارتباطی؛ عوامل مالی، شامل تأمین منابع مالی در دانشگاه و صنعت و تأمین منابع مالی دولتی؛ عوامل محیطی، شامل محیط سیاسی و قانونی، محیط اقتصادی، محیط فرهنگی- اجتماعی، محیط فنّاورانه و محیط بینالملل میباشد.