تأثیر پیشینه ی زبانی و جنسیت بر میزان انگیزش در فارسی آموزان غیرایرانی در طول یادگیری زبان فارسی
نویسندگان
1 استادیار آموزش زبان فارسی- دانشگاه تربیت مدرس
2 استادیار آموزش زبان انگلیسی- دانشگاه کوثر بجنورد
doi
10.30479/jtpsol.2018.1541چکیده
نظام خودهای انگیزشی زبان دوم جدیدترین مدل انگیزشی ارائه شده در حوزه زبان دوم است. یکی از مفاهیم بنیادین در این نظام به ظرفیت انگیزشی موجود در خودپندارههای شخص از خودش در جریان یادگیری یک زبان جدید اشاره میکند. بهمنظور واکاوی این ظرفیت انگیزشی، پژوهش حاضر به بررسی انگیزش گروهی از فارسیآموزان سطح مقدماتی و میانی در آغاز ترم تحصیلی (پیش از انجام تکالیف انگیزشی) و پایان ترم (پس از انجام تکالیف انگیزشی)، بر اساس پیشینهی زبانی و جنسیت آنان میپردازد. بدین منظور 96 نفر از فارسیآموزان چینی و عرب زبان در ابتدا و انتهای ترم به پرسشنامهی نظام خودهای انگیزشی زبان دوم پاسخ دادند. نتایج تحقیق نشان داد در هر مرحله از جمعآوری دادهها مؤلفههای موجود در این نظام (خودهای آرمانی، بایدی و تجربیات یادگیری) بازنمودهای متفاوتی داشتند. به علاوه، نتایج آزمون تی به ترتیب حاکی از وجود و عدم وجود تفاوتهای معنادار بین نمرات فارسیآموزان در برخی از این مؤلفهها در سطوح مقدماتی و میانی بود. بخش دیگری از یافتههای پژوهش حاضر بر وجود تفاوتهای معنادار در خود بایدی فراگیران مرد و زن در هر دو مرحله پیش و پسآزمون صحه گذاشت. در پایان نتایج، تلویحات1 و پیشنهاداتی برای تحقیقات بیشتر ارائه گردید.
