شناسایی عوامل مؤثر بر هماهنگی سازمانی

نویسندگان

1 دکترای مدیریت دولتی، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه علامه طباطبایی. تهران،ایران

2 . استادیار گروه قرآن و علوم حدیث، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد. تهران، ایران.

doi
10.22034/MIU.2023.25.59
چکیده

هدف: هدف این پژوهش، شناسایی عوامل مؤثر بر هماهنگی در نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها بود. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر نحوة گردآوری داده‌ها توصیفی بود که با رویکرد کیفی انجام شده است. جامعۀ پژوهش، معاونان، مدیران و خبرگان آشنا به موضوع پژوهش بودند که به روش قضاوتی و با معیار اشباع نظری داده‌ها، 20 نفر انتخاب شده‌اند. برای تحلیل داده‌های حاصل از مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته، از روش تحلیل مضمون استفاده شده است. یافته‌ها: پس از برگزاری مصاحبه‌ها و پیاده‌سازی متون، 32 مضمون پایه در ارتباط با عوامل مؤثر بر هماهنگی به دست آمد و در مرحلۀ بعد، 12 مضمون سازمان‌دهنده از میان آنها استخراج شده است. نتیجه‌گیری: نتیجۀ نهایی پژوهش، شناسایی عوامل مؤثر بر هماهنگی در سازمان مدّ نظر بود که عبارتند از: نظام ارتباطی- اطلاعاتی، عوامل ساختاری، عوامل نگرشی، برنامه‌ریزی، نظام رسمی مشارکت، نظام ارزیابی و نظارت، عوامل سخت‌افزاری، عوامل مأموریتی، رهبری، فرهنگ سازمانی، قوانین و مقررات و ویژگی‌های فردی. توجه به ابعاد مذکور شناسایی‌شده و ارتقای آنها می‌تواند بر ارتقای کارایی و اثربخشی سازمان اثر جدّی داشته باشد.