تبیین ضریب وزنی برای محدودیت شوری در مفهوم گنجایش جمعی آب (IWC)
نویسندگان
1 مهندسی علوم خاک، دانشکده مهندسی و فناوری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
2 گروه مهندسی علوم خاک، دانشکده مهندسی و فناوری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج
3 گروه مهندسی علوم خاک، دانشکده مهندسی و فناوری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج ، ایران
4 گروه مهندسی علوم خاک، دانشکده مهندسی و فناوری، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج ، ایران
doi
10.22059/ijswr.2020.296605.668484چکیده
هدف از این پژوهش، ارائه یک ضریب وزنی جهت لحاظکردن محدودیت شوری در جذب آب توسط گیاه (ωsi) برای مفهوم گنجایش جمعی آب خاک (IWC) میباشد. این آزمایش در شرایط گلخانه و شامل کشت گیاه ذرت در دو نوع خاک، سه سطح شوری (5/1، 4 و 8 دسیزیمنس بر متر) و سه تکرار میباشد. پس از استقرار کامل گیاهان، همه گلدانها با شوری مشخص به طور پیوسته آبیاری شدند. مقادیر تعرق، از اختلاف مقادیر آبیاری، وزن گلدانها و مقادیر آب زهکشیشده در زمانهای مختلف به دست آمد. تعرق تجمعی در هر زمان محاسبه و در برابر شوری آب زهکشی در همان زمان ترسیم شد. سپس با استفاده از مشتق عددی منحنیهای تعرق تجمعی، منحنی شدت تعرق به دست آمد. با برازش یک مدل لگاریتمی و نسبیسازی آنها، تأثیر محدودیت شوری بر تعرق محاسبه و به عنوان یک ضریب وزنی جدید شوری پیشنهاد شد. نتایج حاصل از ωsi بهدستآمده نشان داد که جذب آب نسبی با افزایش شوری به صورت لگاریتمی کاهش مییابد و حدود تحمل به شوری گیاه ذرت در خاکهای با خصوصیات مختلف، متفاوت است و نمیتوان یک مقدار ثابت را به عنوان حد تحمل به شوری گزارش نمود.