نمود نوشتاری در کتابهای فارسی و ارتباط آن با مهارت روخوانی دانشآموزان دوره ی اول ابتدایی
نویسندگان
1 استادیار زبانشناسی-سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی
doi
10.30479/jtpsol.2018.1350چکیده
هدف از انجام پژوهش حاضر شناسایی رابطه، رسمالخط متون کتاب درسی فارسی با مهارت روخوانی دانشآموزان دورهی اول ابتدایی بود. جامعهی مورد مطالعه دانشآموزان دورهی اول ابتدایی دبستانهای مناطق نوزدهگانهی شهر تهران در سال تحصیلی 95-94 بودند. در این پژوهش چهار مدرسه (دو مدرسه دخترانه و دو مدرسه پسرانه) از منطقهی 9 تهران بهطور تصادفی انتخاب شد. در هر مدرسه از سه کلاس اول، دوم و سوم آزمون روخوانی به عمل آمد. درمجموع 12 کلاس از چهار مدرسه در این پژوهش شرکت کردند که مجموع دانشآموزان 399 نفر شد. ابزار پژوهش آزمون استاندارد خواندن (Koromi Nouri, 2009) بود. هنگام سنجش خواندن، آزمونگر متن خواندنی را به آزمودنی میداد و با کرنومتر زمان اندازهگیری میشد و تعداد خطای خواندن محاسبه و ثبت میشد. نوع خطا با توجه به آزمون تشخیصیShirazi et al., 2005) ) تعیین گردید. تحلیل دادهها حاکی از آن است که تفاوت مهارت روخوانی دانشآموزان دورهی اول ابتدایی در خط نسخ و تحریری معنیدار است (sig<0,05) و در خط نسخ بهتر از خط تحریری است. همچنین نتایج نشان میدهد مهارت روخوانی دانشآموزان در خط نسخ از پایهی اول تا سوم وضعیت پایداری دارد؛ بنابراین خط نسخ خط بینشان و مناسب آموزش است. مقایسهی نتایج حاصله نیز، نشان داد سرعت و دقت دانشآموزان در خواندن خط نسخ همواره بهتر بوده است؛ لذا نتیجه میگیریم خط مناسب خواندن در کتاب درسی دورهی اول ابتدایی، خط نسخ است.