نمود نوشتاری در کتاب‌های فارسی و ارتباط آن با مهارت روخوانی دانش‌آموزان دوره‏ ی اول ابتدایی

نویسندگان

1 استادیار زبان‌شناسی-سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی

doi
10.30479/jtpsol.2018.1350
چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر شناسایی رابطه­، رسم‌الخط متون کتاب‌ درسی فارسی با مهارت روخوانی دانش‌آموزان دوره­ی اول ابتدایی بود. جامعه­ی مورد مطالعه دانش‌آموزان دوره­ی اول ابتدایی دبستان‌های مناطق نوزده‌گانه­ی شهر تهران در سال تحصیلی 95-94 بودند. در این پژوهش چهار مدرسه (دو مدرسه دخترانه و دو مدرسه پسرانه) از منطقه­ی 9 تهران به­طور تصادفی انتخاب شد. در هر مدرسه از  سه کلاس اول، دوم و سوم آزمون روخوانی به عمل آمد. در­مجموع 12 کلاس از چهار مدرسه در این پژوهش شرکت کردند که مجموع دانش‌آموزان 399 نفر شد. ابزار پژوهش آزمون استاندارد خواندن (Koromi Nouri, 2009) بود. هنگام سنجش خواندن، آزمون­گر متن خواندنی را به آزمودنی می‌داد و با کرنومتر زمان اندازه‌گیری می‌شد و تعداد خطای خواندن محاسبه و ثبت می‌شد. نوع خطا با توجه به آزمون تشخیصیShirazi et al., 2005) ) تعیین گردید. تحلیل داده‌ها حاکی از آن است که تفاوت مهارت روخوانی دانش‌آموزان دوره­ی اول ابتدایی در خط نسخ و تحریری معنی‌دار است (sig<0,05) و در خط نسخ بهتر از خط تحریری است. همچنین نتایج نشان می­دهد مهارت روخوانی دانش‌آموزان در خط نسخ از پایه­ی اول تا سوم وضعیت پایداری دارد؛ بنابراین خط نسخ خط بی‌نشان و مناسب آموزش است. مقایسه­ی نتایج حاصله نیز، نشان داد سرعت و دقت دانش‌آموزان در خواندن خط نسخ همواره بهتر بوده است؛ لذا نتیجه می‌گیریم خط مناسب خواندن در کتاب درسی دوره­ی اول ابتدایی، خط نسخ است.