رشد مهارت نوشتار در فارسی زبانان 13- 18 ساله با نگاهی به الگوهای نحوی و مکث

نویسندگان

1 دانش آموخته ی کارشناسی ارشد زبان شناسی همگانی

2 استادیار گروه زبان شناسی- دانشگاه فردوسی مشهد

3 استادیار گروه زبان شناسی- دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.30479/jtpsol.2018.1478
چکیده

مهارت نوشتاری توانایی برقراری ارتباط و انتقال اطلاعات و عقاید، به کمک مجموعه­ای از نشانه­های نوشتاری است. یکی از مسائل در حوزه­ی­ آموزش زبان، بررسی تفاوت­های رشد مهارت نوشتاری افراد مختلف در حوزه­ای خاص می­­باشد. بر این اساس در پژوهش حاضر تفاوت­های مهارت نوشتاری در چارچوب مکث و همچنین الگوهای نحوی مورد بررسی قرار میگیرد. برای جمعآوری داده­های مورد نظر ابتدا 30 دانش­آموز دبیرستانی از تربت جام به­صورت تصادفی انتخاب شدند (15 نفر دختر و 15 نفر پسر). سپس از همه­ی شرکت­کنندگان خواسته شد که با استفاده از نرم­افزار واژه­پرداز متن، حدود یک بند درباره­­ی پدیده­ی­ تقلب در مدارس و راه­های پیشگیری از آن بنویسند. برای جلوگیری از تداخل و انحراف در نتایج، شرکت کنندگان از لحاظ سن، جنسیت، تعداد افراد هر گروه، سطح آشنایی با رایانه و نرم­افزار واژه­پرداز، سطح نمرات و معدل تحصیلی یکسان­سازی شدند و به­طور تصادفی در سه گروه سنی قرار گرفتند. درنهایت نتایج حاصل از بررسی یافته­ها نشان می­داد که فارسی­زبانان 13 تا 18 ساله در عواملی همچون مدت زمان نگارش متن، تعداد کلمات به­کار رفته، الگوهای مکث، میزان دیرش مکث، جایگاه نحوی وقوع آن و نیز ویرایش متن به­ هنگام نوشتن متن با یکدیگر تفاوت دارند و با افزایش سن این تفاوت­ها بیشتر می­شود.