رشد مهارت نوشتار در فارسی زبانان 13- 18 ساله با نگاهی به الگوهای نحوی و مکث
نویسندگان
1 دانش آموخته ی کارشناسی ارشد زبان شناسی همگانی
2 استادیار گروه زبان شناسی- دانشگاه فردوسی مشهد
3 استادیار گروه زبان شناسی- دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.30479/jtpsol.2018.1478چکیده
مهارت نوشتاری توانایی برقراری ارتباط و انتقال اطلاعات و عقاید، به کمک مجموعهای از نشانههای نوشتاری است. یکی از مسائل در حوزهی آموزش زبان، بررسی تفاوتهای رشد مهارت نوشتاری افراد مختلف در حوزهای خاص میباشد. بر این اساس در پژوهش حاضر تفاوتهای مهارت نوشتاری در چارچوب مکث و همچنین الگوهای نحوی مورد بررسی قرار میگیرد. برای جمعآوری دادههای مورد نظر ابتدا 30 دانشآموز دبیرستانی از تربت جام بهصورت تصادفی انتخاب شدند (15 نفر دختر و 15 نفر پسر). سپس از همهی شرکتکنندگان خواسته شد که با استفاده از نرمافزار واژهپرداز متن، حدود یک بند دربارهی پدیدهی تقلب در مدارس و راههای پیشگیری از آن بنویسند. برای جلوگیری از تداخل و انحراف در نتایج، شرکت کنندگان از لحاظ سن، جنسیت، تعداد افراد هر گروه، سطح آشنایی با رایانه و نرمافزار واژهپرداز، سطح نمرات و معدل تحصیلی یکسانسازی شدند و بهطور تصادفی در سه گروه سنی قرار گرفتند. درنهایت نتایج حاصل از بررسی یافتهها نشان میداد که فارسیزبانان 13 تا 18 ساله در عواملی همچون مدت زمان نگارش متن، تعداد کلمات بهکار رفته، الگوهای مکث، میزان دیرش مکث، جایگاه نحوی وقوع آن و نیز ویرایش متن به هنگام نوشتن متن با یکدیگر تفاوت دارند و با افزایش سن این تفاوتها بیشتر میشود.