توسعه یک مدل منطقهای برای تخمین مرگومیر ناشی از سیلاب با احتساب تخلیه مناطق سیلگیر (منطقه مورد مطالعه: حوضه آبریز کن)
نویسندگان
1 استاد، گروه مهندسی آب، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران
2 دانشجوی دکتری ، گروه مهندسی آب، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
doi
10.22059/ijswr.2020.299490.668541چکیده
سیلاب یکی از مهمترین انواع بلایای طبیعی است که منجر به وقوع تخریبهای جدی بهویژه در ایران میشود. علیرغم وجود تلفات زیاد جانی ناشی از سیلاب بهویژه در سالهای اخیر، روش متقن و یکپارچهای برای برآورد تلفات ناشی از سیلاب تاکنون ارائه نشده است. مطالعات محدود و پراکندهای که تاکنون صورت گرفته نیز علیرغم ارزش ذاتی خود برای رسیدن به این اهداف، کافی به نظر نمیرسند. مدل منطقهای ارائهشده در این مقاله برای برآورد تعداد تلفات از مشخصات هیدرولیکی سیلاب و مشخصات هندسی رودخانهها استفاده نموده و اثر زمان در دسترس برای تخلیه افراد در معرض خطر را مد نظر قرار میدهد. بر اساس الگوریتم ارائهشده، به شبیهسازی هیدرولوژیکی و هیدرولیکی برای تخمین سیلابهای حدی و سپس تعیین دو پارامتر هیدرولیکی سرعت و عمق جریان بهصورت رستری به ترتیب به کمک مدلهای HEC-HMS و HEC-RAS اقدام شد. برای به دست آوردن رابطهای جهت تخمین میزان تلفات ناشی از سیلاب به بررسی رابطه میان میزان تلفات و پارامترهای هیدرولیکی سیلاب پرداخته شد. بر اساس نتایج بهدستآمده، یک مدل منطقهای نمایی بر اساس ترکیبی از دو عامل عمق و سرعت جریان توسعه داده شد. با استفاده از دو پارامتر ژئوموفولوژیکی و مرتبط با هیدرولیک جریان حوضه یعنی طول و شیب آبراهه اصلی، امکان اعمال فرصت تخلیه و فرار از محدوده سیلاب به مدل منطقهای توسعه دادهشده، اضافه گردید. در انتها با مقایسه نتایج مدل توسعهیافته با شواهد تاریخی و همچنین با نتایج برخی مدلهای جهانی و منطقهای، کارایی مدل در برآورد تلفات انسانی ناشی از سیل قابلقبول ارزیابی شد.