تاثیر کمآبیاری و سطوح مختلف نیتروژن بر عملکرد و بهرهوری آب گندم (مطالعه موردی: خرم آباد)
نویسندگان
1 دانشگاه لرستان- استادیار گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی
2 استادیار گروه مهندسی اب دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان
3 استادیارگروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان
4 دانشجوی آبیاری زهکشی گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی خرم آباد. دانشگاه لرستان
doi
10.22059/ijswr.2020.294911.668451چکیده
با توجه به اهمیت مدیریت آبیاری و استفاده بهینه کود در هر منطقه، بهمنظور بررسی تاثیر کمآبیاری و سطوح مختلف کود بر عملکرد و بهرهوری آب گندم پائیزه رقم چمران دو در خرمآباد، یک طرح فاکتوریل با پایه بلوکهای کامل تصادفی شامل 27 پلات: سه سطح آبیاری (100 درصد نیاز آبی (I100)، 75 درصد نیاز آبی (I75) و50 درصد نیاز آبی (I50))، سه سطح کودی (100 (N100)، 150 (N150) و 200 (N200) کیلوگرم در هکتار) و سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان انجام شد. در این پژوهش میزان عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، وزن هزار دانه، طول سنبله، ارتفاع بوته، بهرهوری آب آبیاری (عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک)، بهرهوری آب باران (عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک) بررسی شد. نتایج نشان داد، بیشترین مقدار صفات مختلف در تیمار I100N200 حاصل شد بهطوری که میزان عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک بهترتیب 41/3407 و 51/11097 کیلوگرم در هکتار بهدست آمد. همچنین کمترین مقادیر عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک در تیمار I50N100 با 65/45 و 6/32 درصد کاهش عملکرد نسبت به شرایط آبیاری کامل مشاهده شد. اثر متقابل تنش آبی و نیتروژن نشان داد که در همهی تیمارهای آبیاری با افزایش میزان کود نیتروژن تا سطح 200 کیلوگرم در هکتار، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک افزایش یافت. همچنین نتایج نشان داد، اثر متقابل تیمارهای آبیاری و کود نیتروژن بر بهرهوری آب آبیاری بر پایهی عملکرد دانه و بهرهوری بارش هم بر پایهی عملکرد بیولوژیک و هم بر پایهی عملکرد دانه در سطح یک درصد معنیدار است. تیمار I50N200 با 24/3 کیلوگرم بر متر مکعب بر پایهی عملکرد دانه و 78/10 کیلوگرم بر متر مکعب بر پایهی عملکرد بیولوژیک بیشترین بهرهوری آب آبیاری را داشت.