تأثیر بازخوردهای اصلاحی مدرسان بر مهارت خواندن، اضطراب و نگرش فارسی آموزان غیرایرانی: روش تلفیقی
نویسندگان
1 استادیار آموزش زبان انگلیسی- دانشگاه بین المللی امام رضا (ع)
2 دانشآموختهی آموزش زبان فارسی به غیر فارسیزبانان
3 دانشجوی دکتری آموزش زبان انگلیسی- دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
پژوهش حاضر درصدد بررسی تأثیر بازخوردهای اصلاحی اساتید بر مهارت خواندن و درک مفاهیم، میزان اضطراب و نگرش فارسیآموزان خارجی نسبت به یادگیری زبان فارسی است. بهمنظوردستیابی به این هدف، ابتدا 44 فارسیآموز خارجی با سطح زبانی یکسان، بهصورت تصادفی از میان فارسیآموزان مرکز بینالمللی «آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان» دانشگاه فردوسی مشهد انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. پیش از آغاز پژوهش، هر دو گروه با استفاده از پرسشنامهی نگرش و اضطراب دورنیه (2005) و آزمون بسندگی زبان فارسی قنسولی (1389) مورد ارزیابی قرار گرفتند. در مرحلهی بعد، شرکتکنندگان گروه آزمایش ظرف 15 جلسه، انواع بازخوردهای اصلاحی را دریافت کردند. پس از اتمام جلسات، از شرکتکنندگان در هر دو گروه پسآزمون گرفته شد و دیدگاه هریک از گروهها نسبت به بازخوردهای اصلاحی دریافتی، از طریق مصاحبه و ضبط ویدئویی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از آزمون نمونهی تی مستقل حاکی از آن بود که فارسیآموزان گروه آزمایش در پسآزمونِ مهارت خواندن و درک مطلب، نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشتهاند. همچنین، نتایج نشان داد که بازخوردهای اصلاحی اساتید تأثیر مثبتی بر کاهش سطح اضطراب فارسیآموزان داشته است. در رابطه با نگرش فارسیآموزان نسبت به یادگیری زبان فارسی، نتایج حاصله گویای آن است که در نتیجهی بازخوردهای دریافتی از سوی استاد، تغییر چشمگیری در نگرش فارسیآموزان ایجاد نشده است. اکثر مصاحبه شوندگان معتقد بودند بهمنظور افزایش میزان اثربخشی بازخوردها، باید از انواع گوناگون بازخوردهای اصلاحی با توجه به موقعیتهای مناسب بهره جست.