فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمهبا توجه به نقش فعالیت تناوبی سرعتی و مصرف مکمل­های حاوی ترکیبات فعال زیستی در بهبود سوخت و ساز، هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر حاد مصرف مکمل­های کافئین، ال­کارنیتین، کافئین-ال­کارنیتین (ترکیبی) بر روی هزینه سوخت وسازی و اکسایش سوبسترا هنگام و پس از فعالیت تناوبی سرعتی بود.روش کار: 10 دانشجوی پسر فعال در طرح متقاطع دو سوکور تصادفی در چهار حالت مصرف: - دارونما (3 میلی­گرم/کیلوگرم گلوکز و فروکتوز)؛ - کافئین (6 میلی­گرم/کیلوگرم)؛ - ال­کارنیتین (13 میلی­گرم/کیلوگرم)؛ و - ترکیبی (به ترتیب 6 و 13 میلی­گرم/کیلوگرم) قرار گرفتند. در 4 حالت، آزمودنی­ها یک ساعت پس از مصرف مکمل به فعالیت ورزشی (چهار آزمون وینگیت 30­ ثانیه (بار کاری 75 گرم/کیلوگرم) با استراحت 5 دقیقه) پرداختند. گازهای تنفسی آزمودنی­ها قبل، هنگام و 30 دقیقه بعد از فعالیت، جهت محاسبه هزینه سوخت و سازی (هزینه انرژی، اکسیژن مصرفی) و اکسایش سوبسترا (نسبت تبادل تنفسی (RER)، میزان مصرف چربی) تجزیه و تحلیل شد. تحلیل آماری با آزمون آنوای یک طرفه انجام شد.نتایج: براساس نتایج، اختلاف میانگین پس آزمون-پیش آزمون فقط در RER (048/0=P)، میزان مصرف چربی (036/0=P) و ضربان قلب (04/0=P) تفاوت معنی­داری را نشان داد. بعلاوه، مصرف کافئین در مقایسه با ال-کارنیتین (015/0P=) و دارونما (042/0P=) با کاهش معنی­دار RER در دوره ریکاوری همراه بود. همچنین، مصرف کافئین در مقایسه با ال-کارنیتین (008/0P=)، مکمل ترکیبی (037/0P=) و دارونما  (032/0P=) باعث افزایش معنی­دار مصرف چربی در دوره ریکاوری شد. بنابراین استفاده از این دوز مصرفی کافئین همراه با فعالیت تناوبی سرعتی به افرادی توصیه می­شود که به دنبال کاهش یا مدیریت وزن می­باشند.