مقایسه اثر سافرانال و کروسین بر سطح سرمی آدیپونکتین، پروفایل لیپید و گلوکز در موش های صحرایی سالم و مبتلا به دیابت نوع یک
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی مشهد
doi
10.52547/jmj.15.3.8چکیده
زمینه و هدف: دیابت از شایعترین بیماریهای غدد درونریز است که با اختلال در متابولیسم گلوکز و چربیها همراه است. آدیپونکتین پروتئین اختصاصی مترشحه از بافت چربی است که میتواند بر روند پیشرفت دیابت موثر باشد. با توجه به اثرات محافظتی کروسین بهعنوان یک ضد التهاب و آنتیاکسیدانی قوی، هدف از این مطالعه تعیین اثر کروسین بر سطح سرمی آدیپونکتین، پروفایل لیپید و گلوکز در مدل موشهای صحرایی دیابتی نوع یک میباشد. مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، 28 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به 4 گروه مساوی تقسیم شدند. گروههای شاهد، شاهد دیابتی و دو گروه دیابتی تحت تیمار با کروسین (غلظتهای 50 و 100 میلیگرم بر کیلوگرم). دیابت در گروههای شاهد دیابتی و دیابتی تحت تیمار، با یکبار تزریق داخل صفاقی آلوکسان القاء شد. کروسین به مدت 25 روز بهصورت داخل صفاقی به گروههای دیابتی تحت تیمار تزریق شد. به حیوانات گروههای شاهد و شاهد دیابتی محلول سالین تزریق شد. در پایان دوره تیمار، سطح سرمی آدیپونکتین، LDL، HDL، تری گلیسرید، کلسترول تام و گلوکز توسط روش الایزا اندازهگیری شد. نتایج: در مقایسه با گروه شاهد دیابتی، سطح سرمی LDL، تریگلیسرید، کلسترول تام و گلوکز در گروههای دیابتی تیمار شده با غلظتهای 50 و 100 میلیگرم بر کیلوگرم کروسین بهصورت وابسته به دوز کاهش، همچنین آدیپونکتین و HDL به طور معنیداری افزایش یافت (05/0>p < /span>). نتیجهگیری: تجویز کروسین بهصورت وابسته به دوز از طریق افزایش سطح سرمی آدیپونکتین و کاهش قند خون در تنظیم متابولیسم چربیها نقش دارد. کلمات کلیدی: دیابت، کروسین، آدیپونکتین، پروفایل لیپیدی، موش صحرایی