تحلیل روند تغییر در سطح عملکرد پژوهشی اعضای هیئت علمی در کارراهۀ شغلی با استفاده از پژوهش طولی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت تحقیق در عملیات؛ گروه مدیریت، دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد، ایران.
2 دکترای مدیریت گرایش تحقیق در عملیات؛ استاد گروه مدیریت دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد، ایران.
3 دکترای مهندسی صنایع گرایش مدیریت سیستم و بهره وری؛ استاد گروه مدیریت دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد، ایران
4 دکترای آمارگرایش احتمال؛ دانشیار گروه آمار دانشگاه فردوسی مشهد. مشهد، ایران.
doi
10.22034/miu.2022.1232چکیده
هدف: اثر تعاملی رﺗﺒﮥ علمی اعضای هیئت علمی و سطح عملکرد پژوهشی آنان، محل مناقشات نظری و تعارض در نتایج پژوهشهای میدانی بوده است. استفاده از طرح پژوهش طولی میتواند با شفافسازی ارتباط ﻋﻠّﻰ و معلولی متغیّرها، بخشی از این تعارضات را مرتفع کند. لذا هدف پژوهش حاضر، تحلیل روند تغییر در سطح عملکرد پژوهشی اعضای هیئت علمی در کارراهۀ شغلی با استفاده از پژوهش طولی بود. روش: بر خلاف سبک رایج در مطالعات این حوزه که تمرکز بر طرحهای پژوهش مقطعی است؛ مطالعۀ حاضر از طرح پژوهش طولی استفاده کرده و با اندازهگیری مکرر ضریب عملکرد پژوهشی یک نمونۀ ثابت 103 تایی از اعضای هیئت علمی در طول مسیر شغلی، اثر ارتقای رتبه بر عملکرد پژوهشی آنان را بررسی کرده است. یافتهها: آزمون آنالیز واریانس در گروههای وابسته، تفاوت عملکرد در مراتب مختلف علمی را برای اعضای هیئت علمی تأیید کرده است. نتیجهگیری: مرحلۀ دانشیاری برترین مرحله از حیث رشد انتشارات پژوهشی است و این رشد در مرحلۀ استادی کاهش یافته است.
