چندزبانی و چندصدایی، ویژگیهای پسامدرنیسم در رمان «شب ممکن»
نویسندگان
1 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا (س)
2 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه الزهرا(س)
doi
10.22075/jlrs.2017.11535.1040چکیده
فضای ادبیات داستانی ایران در دو دهۀ اخیر، بهشدت از جریانات و مکاتب ادبی جهان، از جمله پسامدرنیسم تأثیر پذیرفته است. «شب ممکن» دومین رمان محمدحسن شهسواری است که میتوان مؤلفه های پسامدرنیسم را در آن یافت. از ویژگیهای این اثر، نقض بسیاری از رویدادها و حوادث فصول پیشین، با تغییر راوی است. در این مقاله نویسندگان به شیوۀ توصیفی- تحلیلی، تلاش میکنند تا پسامدرن بودن رمان را اثباث کنند. بنابراین وجود مؤلفههایی چون «فراداستان»، «عدمقطعیت»، «فرجامهای چندگانه»، «اتصال کوتاه» ، «چندصدایی» و «بینامتنیت» در رمان بحث میشود. از جمله روابط بینامتنی میتوان به ابیاتی از حافظ، سعدی، فردوسی اشاره کرد. اما مهمترین رابطۀ بینامتنی در اثر، اشاره به بخشهایی از داستان بازی اتواستاپ برگرفته از رمان «عشقهای خندهدار» میلان کوندرا است که شهسواری در بخشهای مختلفی از «شب ممکن» عامدانه از آن بهره گرفته است.