شناسایی مؤلفههای تقویت برند شخصی اعضای هیئت علمی دانشگاهها؛ راهبرد نوین اعتلای سرمایههای فکری نظام آموزش عالی
نویسندگان
1 دکترای مدیریت سیاستگذاری در بخش عمومی، استادیار گروه مدیریت دانشگاه پیام نور
doi
10.22034/miu.2021.1241چکیده
هدف: از آنجا که رقابت دانشگاهها در سالهای اخیر فزونی یافته و آنها به برندسازی روی آوردهاند و نیز یکی از عوامل مهم برند دانشگاهها، برند اعضای هیئت علمی آنهاست؛ هدف محقق در این پژوهش، بررسی و شناسایی عوامل مؤثر بر برندسازی شخصی اعضای هیئت علمی در دانشگاههای ایرانی بود. روش: برای انجام تحقیق، از روش پیمایش دلفی استفاده شده است و ابزار گردآوری دادهها از طریق پرسشنامه و در سه راند از 20 نفر اعضای هیئت علمی در رشتههای مختلف، با سوابق متفاوت بوده است. تجزیه و تحلیل اطلاعات بعد از هر راند صورت گرفت و مجدد برای اعضای پنل ارسال شد و تا رسیدن به اجماع ادامه پیدا کرد. نمونهگیری با بهرهمندی از تکنیکهای هدفمند و گلوله برفی صورت گرفت. یافتهها: برندسازی شخصی اعضای هیئت علمی دانشگاه، شامل ابعاد دانشی(تخصص)، روانشناختی(ویژگیهای شخصیتی)، ارتباطی(شبکهسازی در حوزۀ دانشی و عمومی)، سرشناسی(شناخته شده بودن در حوزۀ دانشی، رسانهای و عمومی) و کنشی(فعالیتهای داوطلبانه در حوزۀ مسئولیت اجتماعی) است. در صورت به کارگیری مدل میتوان انتظار افزایش کارکرد گروه مرجع اعضای هیئت علمی دانشگاههای کشور و به تبع آن، افزایش کارایی نظام آموزشی و پژوهشی را داشت. نتیجهگیری: بلوغ در پرورش سرمایههای انسانی که یکی از آنها بهبود نشان شخصی اعضای هیئت علمی است، میتواند زمینۀ لازم را در راستای بهبود عملکرد دانشگاه متناسب با نیازهای محیطی ایجاد کند.
