تعیین روابط علی عوامل مؤثر بر بروز رفتارهای پرخطر در بین دانشآموزان ورزشکار
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران.
2 گروه علوم ورزشیْ واحد نجف آباد ْ دانشگاه آزاداسلامیْ نجف ابادٔ ایران
3 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی ،دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
4 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.22080/jsmb.2023.22540.3696چکیده
هدف این تحقیق شناسایی و تعیین روابط علی عوامل مؤثر بر بروز رفتارهای پرخطر در بین دانشآموزان ورزشکار بود. روش این پژوهش ترکیبی (کیفی- کمی) بود. در بخش کیفی از روش روایتپژوهی و در بخش کمی از روش توصیفی- همبستگی استفاده شد. جامعه آماری این تحقیق را در بخش کیفی دانشآموزان پسر ورزشکار دوره اول متوسطه شهر همدان که رفتار پرخطر از خود نشان داده بودند تشکیل میدادند، براساس اشباع نظری مجموع مشارکت کننده بخش کیفی که به صورت هدفمند انتخاب شده بودند برابر با 21 نفر بود. همچنین در بخش کمی جامعه آماری شامل صاحبنظران بودند که بر مبنای معیار خبرگی و به صورت هدفمند 10 نفر از آنها انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در بخش کیفی مصاحبه نیمهساختاریافته و در بخش کمی پرسشنامه بود. جهت تحلیل دادههای کیفی از روش روایتپژوهی براون و کلارک (2006) و برای تحلیل دادههای کمی از روش دیمتل استفاده شد. یافتههای کیفی نشان داد بروز رفتارهای پرخطر دانشآموزان ورزشکار تابع 50 مفهوم اولیه، 9 مضمون فرعی و 3 مضمون اصلی به نامهای عوامل روانشناختی، عوامل اجتماعی و اقتصادی و عوامل خانوادگی دخیل است. در بخش کمی مشخص گردید طبقه اجتماعی پایین بیشتر تأثیر را در بروز رفتارهای پرخطر دارد پس از آن فقر اقتصادی خانواده و محیط اجتماعی نامناسب بهترتیب در رتبههای دوم و سوم و سایر معیارها در درجات بعدی تأثیرگذاری قرار گرفتند و معیار سوگیری خصمانه نیز کمترین تأثیرگذاری را داشت.