بهینهسازی فرمولاسیون کود زیستی برای افزایش انحلال فسفر توسط قارچ آسپرژیلوس
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
2 استادیار گروه علوم خاک- دانشگاه ارومیه
3 استاد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
4 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
doi
10.22059/ijswr.2019.292967.668405چکیده
فسفر یکی از عناصر غذایی پرمصرف بوده که کمبود آن رشد گیاه را به شدت محدود میکند. یکی از سادهترین و کم هزینهترین روشهای تأمین فسفر گیاه کاربرد مستقیم خاکفسفات می باشد اما در خاکهای آهکی به علت حلالیت ناچیز آن چندان موثر نیست. استفاده از خاکفسفات مخلوطشده با گوگرد و مواد آلی به همراه ریزجانداران حلکنندههای فسفات از جمله این راهکارها محسوب میشوند. این مطالعه با هدف مدلسازی بررسی تأثیر نسبتهای مختلف ورمیکمپوست، خاکفسفات و گوگرد بر میزان انحلال و آزادسازی فسفر توسط قارچ آسپرژیلوس و ارائه سطوح مطلوب این متغیرها برای تهیه کود زیستی کارآمد انجام شد. بر این اساس تعداد 20 آزمایش با استفاده از روش سطح پاسخ بر مبنای طرح مرکب مرکزی تعریف شد و اثر مقادیر مختلف متغیرهای ورمیکمپوست، خاکفسفات و گوگرد و به صورت کدبندی شده در محدودهی (1+، 0، 1-) بر میزان انحلال فسفر بررسی شد. نتایج نشاندهنده کارآمدی بالای (8841/0= R2) مدل طرح مرکب مرکزی در برآورد انحلال فسفر بود. بر اساس نتایج، برهمکنش ورمیکمپوست با گوگرد ( 05/0>p ) و بر همکنش خاکفسفات با گوگرد ( 05/0>p ) معنیدار بود. نتایج تحلیل آماری ضرایب مدل طرح مرکب مرکزی حاکی از اثر مثبت و فزاینده ورمیکمپوست، ورمیکمپوست × گوگرد و خاکفسفات × گوگرد بر افزایش انحلال فسفر می باشد. بر اساس پیشبینی شرایط بهینه برای انحلال فسفر، مقادیر 58 درصد ورمیکمپوست، 3/23 درصد خاکفسفات و 7/18 درصد گوگرد منجر به ماکزیمم انحلال فسفر (04/773 میلیگرم بر کیلوگرم) توسط قارچ آسپرژیلوس در کود میکروبی میشود.