بررسی و تحلیل عیوب فصاحت در شعر کودک

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه محقق اردبیلی

2 دانشیار دانشگاه محقق اردبیلی

3 دانشیار دانشگاه محقق اردبیلی

4 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی

doi
10.22075/jlrs.2017.10542.1009
چکیده

شعر علاوه بر اینکه سبب رشد جنبه‌های فردی و اجتماعی، تقویت ذوق زیبایی‌شناسی و غنای دایره واژگانی کودک می‌شود، ممکن است تأثیر منفی بر کارکرد زبان او داشته باشد. عدول از هنجارهای معیار، استفاده نادرست از کلمات، و جمله‌بندی غیراصولی موجب جایگزینی نامناسب ساخت‌های دستوری در ذهن کودک می‌شود؛ ازاین‌رو لزوم مطابقت کلام با مقتضای حال مخاطب و القای مناسب پیام، ضروری می‌نماید که شاعران شعر کودک، ابتدا به فصاحت شعر سپس به بلاغت آن بپردازند و الگوهای زبانی را با توجّه به گروه سنّی مخاطب انتخاب کنند و به کار ببرند؛ زیرا کودکان کلمات و سخنان ساده را بهتر درک می‌کنند و استفاده از زبان بزرگ‌سال و ساختار نادرست دستوری در شعر کودک، سبب ایجاد عیوب فصاحت، لغزش‌های زبانی و در نتیجه، درک نکردن اغراض شعر می‌شود. مهم‌ترین عیوب فصاحت در شعر کودک غرابت استعمال، مخالفت با قیاس، ضعف تألیف و تعقید لفظی و معنوی است.