تعیین میزان تنوع مأموریتها در نظام آموزش عالی ایران۞

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری برنامه ریزی توسعه آموزش عالی دانشگاه مازندران

2 دکترای برنامه‌ریزی آموزشی، ‌استاد گروه علوم تربیتی دانشگاه مازندران. بابلسر، ایران.

3 دکترای اقتصاد،‌ استادیارگروه اقتصاد نظری و صنعتی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز. تهران، ایران.

doi
10.22034/miu.2021.1222
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر، تعیین میزان تنوع مأموریتها در نظام آموزش عالی ایران بود. روش: این پژوهش به روش آمیختة اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی از تحلیل مضمون استفاده شد و جامعة آماری آن، اسناد بالادستی آموزش عالی بود. بخش کمّی به روش میدانی و جامعة آماری آن 100 نفر متخصص آموزش عالی کشور بود که از 80 نمونة انتخابی، 57 نفر به صورت تصادفی به پرسشنامة تعیین میزان تنوع مأموریتهای آموزش عالی کشور(با آلفای کرونباخ 869/0) پاسخ دادند. در بخش کیفی از نرم‌افزار Maxqda و در بخش کمّی از اس.پی.اس.اس استفاده شد. یافته‌ها: بر اساس تحلیل مضمون، 45 مأموریت مطلوب برای نظام آموزش عالی ایران به دست آمد و بر اساس تحلیل پرسشنامه‌های پژوهش حاصل نظر متخصصان، زیرنظامهای آموزش عالی ایران مأموریتهای متنوعی را دنبال نکرده و تنها در آموزش نیروی انسانی و گسترش عدالت آموزشی تنوع وجود دارد. نتیجه‌گیری: دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی کشور، با وجود تنوع در عمل به مأموریتهای خود، به سازمانهایی مشابه و غیر قابل تمایز تبدیل شده‌اند. بنابر این، ساماندهی نظام رتبه‌بندی دانشگاهها، نتیجه‌گرا کردن بودجه‌ها، پاسخگو کردن زیرنظامها، ساماندهی نظام مدیریت علمی کشور و توجه به آمایش و مأموریت‌گرایی در آموزش عالی ضروری به نظر می‌‌رسد.