سخن سردبیر

نویسندگان
doi
چکیده

نشریه­ی علمی پژوهشی «پژوهش­نامه­ی آموزش زبان فارسی به غیرفارسی­زبانان» وارد چهارمین سال می‏شود که به عرصه­ی نشریات دانشگاهی کشور پا نهاده است. آنچه ما را به راه­اندازی نشریه برانگیخت، اراده و میل درونی ما برای گسترش و یاری پژوهش­هایی بود که سهمی هر چند اندک در پیشرفت دانش آموزشکاوی فارسی به عنوان زبان دوم و خارجی در حوزه­های یاددهی و یادگیری زبان فارسی داشتند. علم آموزشکاوی زبان فارسی دانشی میان رشته­ای است که از دستاوردهای سایر علوم بهره می­گیرد تا به­عنوان یک علم مستقل آنها را برای رسیدن به اهداف خویش به­کار گیرد. با این دیدگاه، پژوهش­هایی که صراحتاً با رویکردی میان رشته­ای یا تطبیقی به مسائل دانش آموزشکاوی زبان فارسی می­پردازند، از اولویت برخوردارند. بنابراین، پژوهش­هایی که سهمی در توسعه­ی روابط بین دانش آموزشکاوی زبان فارسی و سایر دانش­ها از جمله آموزش و پروش، جامعه‏شناسی، روان­شناسی و زبان‏شناسی، مدیریت و .... دارند، ما را به دستیابی به هدف اولیه­ی راه­اندازی نشریه نزدیک می­نماید. پژوهش­نامه­ی آموزش زبان فارسی به غیرفارسی­زبانان به­عنوان اصلی­ترین منبع ارجاع در حوزه­ی پژوهش­های زبان فارسی به رسمیت شناخته می­شود. این مسئله ما را تشویق و نیز وادار می­کند تا هرچه بیشتر در مورد محتوای مقالات و تناسب آنها با فلسفه­ی وجودی نشریه، همان­گونه که در بالا اشاره شد، سختگیری نماییم و بر کیفیت علمی مقالات منتشر شده بیافزاییم. بنابراین، ضمن احترام به همه­ی پژوهشگران و همکاران گرامی و اذعان به ارزشمند بودن مقالات ارسالی آنان، نشریه در پذیرش مقالات به­صرف این که در حوزه­ی زبان فارسی می­باشد، محدویت دارد. حتی در حوزه­ی دانش آموزشکاوی نیز ممکن است با وجود پژوهش­هایی که به مسائل اساسی و مهم پرداخته­اند، مقاله‏هایی که به مسائل جزئی­تر و کم اهمیت­تر این دانش پرداخته­اند، در اولویت چاپ قرار نگیرند.   شایسته است یادآوری گردد که روند ارزیابی به­گونه­ای طراحی شده است که  به­صورتی شفاف، دقیق و سریع به ارزشیابی مقالاتی بپردازد که در پیشرفت و بومی کردن دانش در حوزه‏های یاددهی و یادگیری دانش آموزشکاوی زبان فارسی نقش دارند و مدرسان، پژوهشگران و مؤلفان زبان فارسی به عنوان زبان دوم و خارجی می­توانند از آنها بهره گیرند.   امیررضا وکیلی‏فرد سردبیر پژوهش‏نامه

کلیدواژه‌ها