بررسی تأثیر سبک زندگی اسلامی بر سلامت روانی با توجه به نقش تعدیلگری هوش معنوی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت منابع انسانی، دانشگاه پیام نور. تهران، ایران
2 استادیار گروه مدیریت دولتی. دانشگاه پیام نور. تهران. ایران
doi
10.22034/miu.2021.1224چکیده
هدف: هدف این پژوهش، بررسی تأثیر سبک زندگی اسلامی بر سلامت روانی کارکنان با توجه به نقش تعدیلگری هوش معنوی بود. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی- تحلیلی و همبستگی است. جامعة آماری، ۱۴۰ نفر ازکارکنان معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بودند که با فرمول کوکران و به روش تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه بود که در تدوین آن، از پرسشنامههای سبک زندگی اسلامی مهدیزاده(1396)، سلامت روانی کارکنان کیز(2002) و هوش معنوی هیلدبرانت(2011) بهره گرفته شد. روایی پرسشنامه با نظرخواهی از استادان و پایایی آن با محاسبة آلفای کرونباخ، تأیید شده است. برای تحلیل دادهها نیز از آمار توصیفی و استنباطی به کمک نرمافزار اسمارت پی.ال.اس استفاده شد. یافتهها: سبک زندگی اسلامی(با مؤلفههای عبادت، تعهد و فعال بودن) تأثیر مستقیم و معناداری بر سلامت روانی کارکنان دارد و هوش معنوی(با مؤلفههای تفکر انتقادی وجودی و تولید معنای شخصی) رابطة بین سبک زندگی اسلامی و سلامت روانی کارکنان را تعدیل میکند. نتیجهگیری: در سبک زندگی اسلامی، خدامحوری و حاکمیت ارزشهای اسلامی از مهمترین معیارها به شمار میآیند. اگر اعتقادات، رفتارها و اخلاق افراد بر مبنای ارزشهای اسلامی و رهنمودهای قرآنی باشد، سلامت روانی در سازمان افزایش مییابد. تقویت هوش معنوی افراد در سازمان باعث ایجاد خودآگاهى، باورهای مثبت و هدفمندی میشود.