اثر سه‌ روز غیرمتوالی دو یک‌مایل برمتغیرهای خون‌شناسی‌وحداکثراکسیژن‌مصرفی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی تربیت بدنی دانشگاه شمال

2 دانشجوی کارشناسی تربیت بدنی دانشگاه شمال

3 استادیارگروه تربیت بدنی دانشگاه تربیت مدرس

4 متخصص علوم آزمایشگاهی

doi
چکیده

هدف: هدف از این تحقیق ارزیابی اثر دو یک‌مایل در سه روز غیر متوالی برحداکثراکسیژن مصرفی، هموگلوبین، هماتوکریت و حجم پلاسمایی خون در دانشجویان پسر رشته تربیت بدنی می‌باشد.     روش: آزمودنی‌های این تحقیق تعداد 19 دانشجوی پسر رشته تربیت بدنی دانشگاه شمال که بصورت داوطلب و در دسترس با میانگین سنی (سال 1/1±3/22)، وزن (4/8±2/73 کیلوگرم)، قد(6/6±177 سانتی متر) و شاخص توده بدنی(75/1±28/23 کیلوگرم بر مترمربع) انتخاب شدند و درآزمون دو یک‌مایل در سه روز غیرمتوالی شرکت نمودند. تحقیق حاضر که بصورت  نیمه تجربی است از آزمودنی‌ها برای اندازه‌گیری هموگلوبین، هماتوکریت و حجم پلاسمایی خون در دو نوبت قبل از شروع اولین مرحله دویدن و 24 ساعت بعد از آخرین دو یک‌مایل به میزان cc10 خون بصورت ناشتا از ورید بازویی آن‌ها گرفته شد. همچنین برای هر مرحله از دویدن ضربان قلب استراحت و تمرین و زمان آزمون برای محاسبه حداکثراکسیژن مصرفی اندازه‌گیری گردید. جهت پردازش اطلاعات از برنامه آماری spss چاپ نهم و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش آماری t-student همبسته در سطح 05/0=α استفاده شده است.     نتایج: کاهش معنی داری در سطح هماتوکریت (022/p=)، هموگلوبین (019/0p=) ، حداکثراکسیژن مصرفی (01/0p=) و افزایش معنی داری در حجم پلاسمای خون (020/0p=) مشاهده گردید.    بحث و نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان می‌دهد که شرایط تحقیقی در این بررسی توانسته بطور مؤثر بر سطوح هموگلوبین، هماتوکریت، حداکثراکسیژن مصرفی اثرگذارد و به افزایش حجم پلاسما منجرگردد. کاهش‌حداکثراکسیژن مصرفی از الگوی مشابه‌ای با کاهش هموگلوبین تبعیت می‌کند. با توجه به اهمیت هموگلوبین در انتقال اکسیژن و مواد پروتئینی در بازسازی  هم آهن، به نظر می‌رسد کاهش هموگلوبین بدلیل مصرف ناکافی پروتئین وآهن باشد.