نگرشی نو به جناس در قصاید خاقانی بهعنوان مختصهای سبکی
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22075/jlrs.2017.6693.چکیده
توجه زیاد به صناعات بدیعی یکی از ویژگیهای سبک آذربایجانی است. دیوان خاقانی که نماینده تمام عیار این سبک است؛ علاوه بر اینکه در برگیرنده تمام خصوصیات آن است، دارای ویژگیهایی است که نشانگر سبک شخصی وی است. جناس، بهعنوان یکی از آرایشهای لفظی بدیعی، یکی از پر بسامدترین صناعات بدیعی بهکار رفته در قصاید اوست که از نشانههای توجه زیاد خاقانی به فُرم شعر و شناخته شدن او بهعنوان یک شاعر فرمالیست است و میتواند یکی از ویژگیهای سبک شخصی او باشد. در این مقاله جناس در قصاید خاقانی با توجه به نقشش در تصویرگری و همراه بودنش با برخی آرایشهای کلامی به انواعی از قرار زیر تقسیم شده است: 1ـ جناس تصویرگر 2 ـ جناس تصویردار 3ـ جناس نقشآفرین در تصویرگری 4ـ جناس ملفوف 5ـ جناس تبعیت کننده از قاعده لف و نشر 6 ـ جناس تام با قاعده طرد و عکس 7-جناس تابع و یا مزدو