الگوی پارادایمی توسعۀ حکمرانی شبکهای در ورزش همگانی ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استادیار گروه مدیریت ورزشی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری رشته مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی دانشگاه پیام نور تهران، ایران
4 استاد گروه مدیریت ورزشی،دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22080/jsmb.2024.24325.3793چکیده
هدف پژوهش حاضر طراحی الگوی پارادایمی توسعه حکمرانی شبکهای در ورزش همگانی ایران است. پژوهش از نظر راهبرد، کیفی و اکتشافی با هدف کاربردی- توسعهای به روش نظریهسازی داده بنیاد با رویکرد اشتراس و کوربین(2008) است. مشارکتکنندگان در تحقیق: خبرگان دانشگاهی مدیریت ورزشی و مدیران فدراسیون ورزشهای همگانی ایران با نمونهگیری به روش نظری(قضاوتی) بودند که طی مصاحبه با صاحبنظر بیستم اشباع نظری حاصل گشت. تجزیه و تحلیل دادهها با کدگذاریهای باز، محوری و انتخابی اسناد و مصاحبههای نیمهساختاریافته در طی پنج دور مصاحبه تا رسیدن به اجماع نظری جهت شناسایی مقولههای پدیدۀ مرکزی، شرایط علّی، زمینهای، مداخلهگر، راهبردها و پیامدها صورت گرفت. ابزار پژوهش برگههای کدگذاری طبق دستورالعمل محققساخته بودند که روایی آن توسط اعضای گروه پژوهش تأیید شد و پایایی آن نیز با معیار پیاسکات(ضریب توافق بین کدگذاران) 95/0 محاسبه شد. نتایج کیفی در قالب 33 مقوله، 116 کد مفهومی و 134 گویه در دل ابعاد ۶ گانه مدل پارادایمی بهصورت شرایط علّی(7 مقوله، 10 مفهوم و 15 گویه)، پدیده اصلی و مرکزی(4 مقوله، 7 مفهوم و 12 گویه)، راهبردها(6 مقوله، 20 مفهوم و 20 گویه)، شرایط زمینهای(5 مقوله، 22 مفهوم و 25 گویه)، شرایط مداخلهگر یا میانجی(5 مقوله، 25 مفهوم و 28 گویه) و پیامدها(6 مقوله، 20 مفهوم و 20 گویه) جای گرفتند. در نتیجه پیشایندها و برآیندها توسعۀ حکمرانی شبکهای در ورزش همگانی کشور میتواند مفید و کاربردی باشد. توسعۀ حکمرانی شبکهای در ورزش همگانی ایران مستلزم اصلاحات ساختاری، راهبردی، مدیریتی و حرفهای است.