فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف و زمینه: توانایی پیش‌بینی دقیق نتیجه‌ی عملکرد حریف می‌تواند از طریق تمرینات ادراکی بهبود یابد. هدف اصلی مطالعه حاضر تعیین تاثیر استفاده از صدا جهت هدایت توجه بر پیش‌بینی ورزشکاران با سطوح مهارتی مختلف بود. روش‌شناسی: روش‌پژوهش با توجه به اهداف از نوع نیمه‌تجربی و به لحاظ استفاده از نتایج کاربردی بود. شرکت‌کنندگان پژوهش حاضر 40 فرد مبتدی ، 40 ورزشکار نیمه‌ماهر و 22 ورزشکار خبره که در رده ملی، بدمینتون بازی می‌کردند (میانگین سن: 64/2±26، راست دست، بینایی و شنوایی طبیعی)، بودند که به صورت تصادفی به دوگروه تمرین بینایی و بینایی-شنوایی تقسیم شدند. شرکت‌کنندگان در سه زمان پیش‌آزمون، یادداری فوری و یادداری تاخیری مقایسه شدند. جهت تمرین از 200 کلیپ ویدئویی استفاده شد. گروه بینایی فقط فیلم‌ ضربه‌ی تاس بدمینتون را مشاهده می‌کرد و به آنها به صورت کلامی گفته شد کدام نقاط را با چه ترتیبی نگاه کنند؛ در گروه بینایی- شنوایی برای جهت‌دهی توجه بصری به سمت نقاط، حرکات چشم شرکت‌کنندگان به صورت آنلاین به صوت تبدیل شد. پیش‌آزمون، یادداری فوری و یادداری تاخیری هر دو گروه، بدون هدایت توجه گرفته شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که الگوی رفتار خیرگی و مهارت پیش‌بینی‌ افراد مبتدی پس از تمرین بینایی-شنوایی در مقایسه با گروه تمرین بینایی از پیش‌آزمون تا یادداری فوری و یادداری تاخیری پیشرفت داشت. همچنین الگوی رفتار خیرگی و مهارت پیش‌بینی‌ بازیکنان نیمه‌ماهر گروه بینایی-شنوایی در یادداری فوری و تاخیری نسبت به پیش‌آزمون پیشرفت داشت. اما تمرین اثری بر مهارت پیش‌بینی و رفتار خیرگی ورزشکاران ماهر نداشت. نتیجه‌گیری کلی: می‌توان نتیجه گرفت استفاده از صوت به منظور برجسته کردن نشانه‌های مهم در تمرینات ادراکی، راهی برای بهبود مهارت پیش‌بینی در سطح مبتدی و نیمه‌ماهر است. می‌توان تمرین چندحسی را به عنوان روشی جدید و کارآمد، به منظور تسهیل در یادگیری رفتار خیرگی و مهارت پیش‌بینی به مربیان، ورزشکاران مبتدی و نیمه‌ماهر معرفی کرد.