ارزیابی دستور آموزشی در کتابهای آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبانشناسی- دانشگاه اصفهان
2 کارشناس ارشد آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان
doi
چکیده
تحقیق حاضر به ارزیابی دستور آموزشی دورهی مقدماتی در چهار کتاب در زمینهی آموزش زبانفارسی به غیرفارسیزبانان میپردازد. این بررسی براساس رویکرد ارتباطی و بهویژه چارچوب دستور آموزشیِ چندشرما (2002) انجام شده است. در این ارزیابی، بازبینه(=چکلیست)هایِ متعددی در مورد ارزیابی محتوای آموزشی بررسی شد و در نهایت، با توجه به شاخصهای ارزیابیِ محتوایی، زبانی، روششناختی و ساختاریِ دستور آموزشی و ملاکهای رویکرد ارتباطی، بازبینهای تلفیقی با 20 پرسش تهیه گردید. با بررسی بخش دستور آموزشی کتابهای مزبور دریافتیم که استفاده از رویکردهای صورتگرا و سادگیِ ساختاری، که هر دو از ویژگیهای دستور آموزشی هستند، از نقاط قوت این کتابها محسوب میشود. همچنین، نتایج پژوهش حاضر نشان داد که «آموزش همزمانِ گونههای نوشتاری و گفتاری در دورههای مقدماتی»، «استفاده نکردن از راهبردهای ارتباطی»، «تکلیفمحور نبودن آموزش دستور»، «واقعی و معنادار نبودن تمرینها»، «مکانیکی و غیرقابلانعطاف بودنِ ارائهی دستور» و «عدم تناسب منطقی بین حجم اطلاعات اصلی و جانبی با در نظر گرفتن ماهیت گزینشی دستور آموزشی»، از نقاط ضعف این کتابها محسوب میشود. در پایان، با توجه به نتایج این بررسی، راهکارهایی برای رفع نارساییهای کتابهای مذکور در زمینهی دستور آموزشی ارائه شده است.
