تحلیل شناختی نفثه المصدور زیدری نسوی با تکیه بر سه مفهوم پر بسامد (دل،غم و روزگار)
نویسندگان
1
2
doi
10.22075/jlrs.2017.1838چکیده
این مقاله ضمن معرفی رویکرد شناختی به استعاره، درصدد است مفاهیم استعاری شکل گرفته در کتاب نفثۀالمصدور محمد زیدری را بررسی کند. هدف از انجام این پژوهش، شناخت ساختار ذهنی زیدری نسبت به اتفاقاتی است که در زمان او واقع شده است. از آنجا که زبان، ابزاری در جهت کشف ساختار نظام شناختی انسان و استعاره مفهومی است، بیانگر کارکرد محتوایی انطباق حوزههای مبدأ و مقصد بوده و هر استعاره به نوعی بازتابنده ذهنیت و دیدگاه پدیدآورندهاش است؛ بنابراین، درک وقایع مکتوب در این کتاب و مقولات انتزاعی موجود در آن با بکارگیری مفاهیم ملموس و عینی و از طریق تجربههای حسی بهتر درک میشود. نگارندگان با استفاده از روش توصیفی ـ تحلیلی و مطالعات کتابخانهای در چارچوب نظریه لیکاف و جانسون (1980) به این پرسشها پاسخ دادهاند. استعاره مرکزی کتاب نفثۀالمصدور چیست و بیشترین بسامد از آنِ کدام یک از مفاهیم استعاری است؟ آیا بسامد مفاهیم انتزاعی بکار رفته در این کتاب با ذهنیت نویسنده و عنوان کتاب همخوانی دارد؟ یافتههای این پژوهش نشان میدهد، زیدری در نفثۀالمصدور همگام با عنوان کتابش مفهوم «دل و غم» را با بیشترین بسامد به کار گرفته و در ساخت آن از استعاره مفهومی از نوع ظرفی بهره برده است. به عبارتی نفثهای که از دل سرریز شده در قالب ظرف و مظروف با مفاهیم دل و محنت نمود یافته است.
