آزمون چندگزینهایِ شنیدن: مقایسه ی تأثیر ارائه ی گزینه ها در دو قالب نوشتاری و گفتاری
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبانشناسی دانشگاه پیام نور
2 استادیار گروه آموزش زبان فارسی دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)
3 دانشجوی دکتری زبانشناسی همگانی دانشگاه پیام نور تهران
4 استاد، گروه زبانشناسی، دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
مهارت شنیداری و مهارت گفتاری از لحاظ دانش آموزشکاوی زبان ارتباط تنگاتنگی در تعاملات زبانی با یکدیگر دارند. از اینرو، عموماً اندازهگیری درکِ شنیداری بدون در نظر گرفتن سایر مهارتهای زبانی فارسی آموزان کمی دشوار به نظر می رسد. هدف این پژوهش، پاسخگویی به این پرسش است: آزمونی که گزینه های آن در قالب نوشتاری ارائه می گردد، برای ارزیابی مهارت شنیدن مناسبتر است یا آزمونی که گزینه ها در آن به صورت گفتاری طراحی و اجرا می گردد؟ بدین منظور، برای سنجش درک شنیداری، آزمونی طراحی گردید و برای اجرای این پژوهش، گزینه های آزمون در دو قالب نوشتاری و گفتاری ارائه گردید. نمونهی آماری این پژوهش را 36 فارسیآموز غیرایرانی مرکز آموزش زبان فارسی دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره) در ردهی سنی 18 تا 25 سال تشکیل می دادند که از لحاظ زبانی در سطح پیشرفته و بهطور تصادفی انتخاب شدند. روش انجام تحقیق از نوع میدانی بوده و برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزارهای آماری استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان داد که در مقایسه با قالب گفتاری، دیدگاه آزمودنیها نسبت به دیدگاه نوشتاری، مثبتتر و رضایتمندی آنان نیز از این نوع قالب ارائه گزینه ها بیشتر بوده است، اما آزمودنیها در پاسخ به گزینه ها در قالب گفتاری عملکرد بهتری داشته و موفقیت بیشتری به دست آوردهاند.
