فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ادب فارسی ایران در اوایل قرن بیستم  به رمانتیسم روی می‌آورد. این امر از رمانتیک‌های فرانسوی و مساعد بودن فضای فکری و اجتماعی ایران که برای رشد چنین روحیاتی آماده بوده متأثر است و می‌توان آن را در مجموعه اشعار نیما و پیروان او و دسته‌ای از شاعران سنت گرا مشاهده کرد. هوشنگ ابتهاج از شاعران توانای معاصر است که غالب اشعار او از اصول حاکم بر مکتب رمانتیسم پیروی می‌کند. در این مقاله با شیوه توصیفی و تحلیل محتوا به بررسی رمانتیسم در شعر او خواهیم پرداخت. وی در حوزه رمانتیسم فردگرا از «من» وجودی خویش سخن می گوید و در رمانتیسم جامعه­گرا، سخن «من» را در قالب «ما» ریخته و از جامعه می­سراید. مهم‌ترین زمینه‌های اندیشه‌های رمانتیکی در شعر ابتهاج عبارت‌اند از: عشق، غم و اندوه، یادکرد مرگ، حدیث نفس، وطن، طبیعت‌گرایی، امید، آرمان گرایی. کلیدواژه: