تلفیق فرایند مدیریت راهبردی و مدیریت بحران در سازمان های امنیتی
نویسندگان
doi
چکیده
از مصادیق جامع بودن یک الگوی مدیریت راهبردی، لحاظ و هدایت بیشتر عوامل، وضعی تها و شرایطی است که ممکن است بر روند حرکت راهبردی سازمان مورد نظر اثر بگذارند. اگرچه جلوه گری برخی بحرا نها در سازما نهای امنیتی به لحاظ نوع مأموریت، ماهیت و منبع تهدیدها با سایر سازما نها متفاوت است؛ اما اصول کلی مدیریت راهبردی و مدیریت بحران برای آ نها با رعایت الزاماتی قابل پیاده سازی است. این پژوهش، با هدف بررسی امکان تلفیق الگوی مدیریت بحران و مدیریت راهبردی برای سازما نهای امنیتی ضمن دست هبندی بحرا نهای متصورِ سازما نهای امنیتی به انواع بطئی (پنهان)، تدریجی و ناگهانی، منشأ بروز بحران در این سازما نها را در سطوح طبیعی، فردی، سازمانی و فرا سازمانی تشخیص داده و برای مدیریت بحرا نهای مذکور، نیازی به ایجاد فرایند جداگانه ندانسته و امکان مدیریت بحرا نهای متصور را با ایجاد برخی قابلی تها در الگوی مدیریت راهبردی همچون توسعه تحلیل سیستمی و محیطی، لحاظ راهبردهای ارتقای سازمانی و قابلیت ساز، ایجاد سازوکار مقابله با بحران در مرحله اجرای راهبردها ب همنظور ایجاد انعطاف در راهبردها و برنام هها در زمان بحران و ایجاد بانک تجارب سازمانی ممکن م یداند. با این وصف، در نهایت الگوی تلفیقی مدیریت راهبردی و مدیریت بحران برای سازمان امنیتی ارائ ه شده است. اصل یترین تفاوت بروز بحران در سازمان امنیتی با سایر سازما نها، مشهود نبودن بروز بحران در این سازما نهاست و بر این مبنا، هرچقدر در فرایند مدیریت راهبردی این سازما نها حوزه وسی عتری از عوامل محسوب شوند، در درجه اول امکان قرارگرفتن این سازما نها در وضعیت بحران و در درجه دوم امکان غافلگیری راهبردی آ نها کاهش خواهد یافت.