نقد و بررسی دو بیت از فردوسی و ملکالشعرا بهار براساس رویکرد فرمالیسم
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز
doi
10.22075/jlrs.2017.1828چکیده
ملکالشعرابهار، یکی از شاعران برجستۀ عهد مشروطه بهمناسبت جنگ جهانی اول، شعری به نام « انسان و جنگ» سرودهاست که در این شعر، درپی نظیرهگویی شاهنامه برآمده و گویا از دو بیت معروف داستان رستم و اسفندیار تقلیدکردهاست. ازآنجاکه یکی از محورهای بنیادین مکتب فرمالیسم، توجه به شکل، فرم و صناعات ادبی بودهاست، در این جستار با تکیه بر رویکرد فرمالیسم، دو بیت از سرودۀ بهار با دو بیت از شاهنامۀ فردوسی مقایسهشده و مورد نقد و بررسی قرارگرفتهاست. در فرجام، این نتیجه حاصلشدهاست که علیرغم درخشش بهار در این نظیرهگویی، فردوسی بهشیوهای هنرمندانهتر، موفقشدهاست که با توجه بیشتر به شکل، فرم، الگوهای صوتی و کاربرد ظریف عناصر بلاغی و ادبی بر غنای شعر خود بیفزاید و ادبیت کلام را بهشکلی برجستهتر در شعر خود نمایانسازد.