تأثیر قطر و رقوم کارگذاری طوق نیمدایرهای بر میزان عمق آبشستگی و الگوی جریان پیرامون تکیهگاه پل
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری سازه های آبی، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد مشهد، ایران.
2 استاد تمام گروه علوم و مهندسی آب، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
3 دانشجوی دکتری سازه های آبی، گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
doi
10.22059/ijswr.2019.285136.668257چکیده
کاهش آبشستگی برای جلوگیری از تخریب سازههای هیدرولیکی که در مسیر جریانهای آبی قرار میگیرند، امری اجتنابناپذیر است. در این تحقیق به بررسی اثربخشی طوق نیمدایرهای بر کاهش عمق آبشستگی در اطراف تکیهگاه با هدف مشخص شدن تغییرات الگوی جریان در اطراف این سازه پرداخته شد. آزمایشها در شرایط آبشستگی آبزلال و طوقها به شکل نیمدایرهای بر روی تکیهگاههای نیمدایرهای در دو اندازه L5/1و L2 (L طول تکیهگاه در برابر جریان) و در سه تراز مختلف نسبت به بستر، همتراز بستر و L2/0 زیر و بالای بستر مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که وجود طوق علاوه بر کاهش میزان عمق نهایی آبشستگی موجب تأخیر در روند آبشستگی نیز شده است، که این اثر بخشی با افزایش اندازه طوق بیشتر مشاهده میگردد. بهعلاوه تراز قرارگیری طوقهای با اندازه برابر میتواند موجب عملکرد بهتر طوق و در نتیجه کارآمدی آن در هزینه تمام شده طرح باشد. با توجه به نتایج آزمایشها طوق با اندازه L2 و قرارگیری در زیر بستر عملکرد بهتری از خود نشان داد و موجب کاهش 58 درصدی عمق نهایی آبشستگی نسبت به تکیهگاه شاهد شد. همچنین با بررسی مشخصات جریان در اطراف تکیهگاه در شرایط با و بدون طوق مشخص گردید که طوق باعث کاهش مقادیر سرعت در جهات مختلف بخصوص در بالادست تکیهگاه میشود و تأثیر آن بر روی جریان روبهپایین، موجب کاهش قدرت گردابها و تغییر رفتار رفت و برگشتی و جابجایی موقعیت گردابها میگردد. به طوری که وجود طوق مقدار ماکزیمم سرعت جریان روبهپایین را در بالادست تکیهگاه به میزان 39 درصد کاهش داده است.