تأثیر شاخصهای توپوگرافی و خصوصیات خاک بر عملکرد گندم دیم در اراضی لسی منطقه توشن، شمال ایران
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 دانشگاه اصفهان
3 دانشگاه تهران
4 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
5 پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، گروه علوم خاک
doi
10.22059/ijswr.2019.261282.667957چکیده
توپوگرافی با اثرگذاری بر کیفیت خاک، میتواند تولید محصولات کشاورزی را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. به منظور ارزیابی تغییرات مکانی عملکرد گندم و ایجاد مدلهای رگرسیونی بین عملکرد محصول و خصوصیات خاک و توپوگرافی، منطقه توشن در استان گلستان انتخاب گردید. نمونهبرداری گندم و خاک به صورت تصادفی از 100 نقطه از موقعیتهای مختلف شیب صورت پذیرفت. تجزیه فیزیکی و شیمیایی خاکها و اندازهگیری مؤلفههای عملکرد گندم انجام شد. مدل رقومی ارتفاع تهیه شد و ویژگیهای پستی و بلندی محاسبه گردید. بیشترین عملکرد کل و بیشترین عملکرد دانه به ترتیب به میزان 53/14 و 41/4 تن در هکتار در اراضی با شیب کمتر از 10 درصد بهدست آمد که اختلاف معنیداری با طبقه پرشیب نشان میدهد. بیشترین و کمترین عملکرد کل با مقادیر میانگین 82/15 و 68/5 تن در هکتار به ترتیب مربوط به موقعیتهای پنجه شیب و شانه شیب بود. بیشترین عملکرد دانه از موقعیتهای پای شیب و پنجه شیب به دست آمد. مقادیر میانگین عملکرد دانه در پای شیب برابر با 61/4 و در پنجه شیب 66/4 تن در هکتار بود. انحنای سطح زمین و شاخص خیسی ارتباط قابل ملاحظهای با عملکرد محصول گندم داشتند. بر طبق معادلههای تجزیه رگرسیون شاخصهای پستی و بلندی به خوبی قادر به توجیه تغییرپذیری مکانی عملکرد بودند که این امر نشان دهنده اهمیت این عوامل از طریق تأثیر بر توزیع رطوبت در فرآیند تولید محصول در منطقه مورد مطالعه است. افزایش مؤلفههای عملکرد گندم در این مطالعه که در قسمتهای پایین شیب مشهود است را میتوان به افزایش عمق خاک و آب قابل استفاده گیاه و تجمع بیشتر مواد آلی و عناصر غذائی نظیر نیتروژن و پتاسیم به واسطه فرآیند فرسایش و تجمع آن در این موقعیتها مربوط دانست.