تغییرات میانمدت شاخصهای بیوژئوشیمیایی کیفیت خاک تحت شرایط زراعی
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی خاک دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی دانشگاه تهران، کرج ایران
2 استادیار، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 استادر، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری، دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه ماشین های کشاورزی دانشگاه تهران کرج ایران
doi
10.22059/ijswr.2019.282659.668223چکیده
در تحقیق حاضر، تغییرات میانمدت کیفیت خاک در مقیاس مزرعه مورد بررسی قرار گرفت. منطقهی مورد مطالعه، مزرعهی آموزشی و پژوهشی دانشگاه تهران به مساحت 260 هکتار واقع در کرج با رژیم رطوبتی-حرارتی خاک اریدیک-ترمیک میباشد. در این تحقیق تغییرات شاخص تجمعی کیفیت خاک در دو عمق (20-0 و 40-20 سانتی متری) در سال 1379 و سال 1396 مورد مقایسه قرار گرفت. مجموعه حداقل دادهها با استفاده از روش تجزیه مولفههای اصلی دو مرحلهای تعیین و تعریف توابع امتیازدهی استاندارد و توابع عضویت فازی غیرخطی در نرمافزار متلب انجام شد. برای وزندهی متغیرهای منتخب در تعیین شاخص تجمعی کیفیت خاک، از روش اشتراک واریانس مبتنی بر همبستگی استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که در بیشتر نقاط تطبیقی بین مطالعات دو مقطع زمانی، تغییرات میانمدت شاخص کیفیت خاک در عمقهای اول و دوم خاک انطباق خوبی داشتند. در پروفیلهای شماره 1، 5، 11 تحقیق گذشته که 3/27% از نمونهها را شامل میشود، و در پروفیل های شماره 1، 5، 7، 9 و 18 نمونهبرداری حاضر که 83/20% از نمونهها را شامل میشود، شاخص کیفیت خاک در عمق اول کمتر از عمق دوم تعیین گردید. تعیین کلاس کیفیت خاک در نمونههای تحقیق حاضر و گذشته در دو عمق نشاندهنده کاهش کیفیت کل خاک است. به نحوی که کیفیت خاک از کلاسهای III (45% اراضی) و IV(54% اراضی)؛ به کلاس IV (75-73% اراضی) تنزل یافته است.