تحلیل عدم قطعیت در برنامهریزی توزیع آب شبکه آبیاری میانآب دشت شوشتر: کاربرد الگوریتم ژنتیک و شبیه سازی فرایند سرد شدن فلزات
نویسندگان
1 گروه مهندسی علوم آب، واحد شوشتر، دانشگاه آزاداسلامی، شوشتر، ایران
doi
10.22059/ijswr.2019.281948.668217چکیده
آب دریافتی محصولات کشاورزی در یک الگوی کشت در اراضی و فصول مختلف با تغییرات زیادی مواجه میگردد. از این جهت کاشت هر محصول با توجه به شرایط اقلیمی، تنش خشکی، بارندگی و حساسیت گیاهی با سطوح متفاوتی از عدم قطعیت و ریسک همراه است. در این مطالعه نقش نوسانات زمانی آب تخصیص داده شده برای محصولات عمده الگوی کشت شبکه آبیاری میانآب دشت شوشتر بررسی شده است. مدل شبیهسازی الگوی کشت با هدف بیشینهسازی درآمد خالص با محدودیتهای آبیاری، سرمایهگذاری، گیاهی و زمین توسط روش شبیهسازی فرایند سرد شدن فلزات بهینهسازی شده است. پاسخهای بهدست آمده در شرایط عدم قطعیت برای تعیین اثر نوسانات تنش خشکی به هر یک از محصولات در فرایند تحلیل فازی قرار گرفته است. تئوری فازی با تابع عضویت مثلثی تعریف و در پنج سطح آلفا برابر با 0، 25/0، 5/0، 75/0 و 1 برای یافتن پاسخ فازی مسآله به کار گرفته شده است. در هر سطح مثبت و منفی آلفا برای جستجوی پاسخهای مرزی از روش الگوریتم ژنتیک استفاده شده است. نتایج نشان داد کاربرد برنامه بهینه موجب کاهش سالانه 7 میلیون متر مکعب در تخصیص آب و افزایش بیش از پنج میلیارد تومان در سود خالص کل الگوی دشت میگردد. تحلیل فازی سیستم توسعه داده شده نشان داد با کاهش 25 درصدی آبیاری بهینه، بهرهوری اقتصادی آب حداقل 30 درصد افزایش خواهد یافت.