تأثیر عمق خط بر خطاهای املایی دانشآموزان آذریزبان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد آموزش زبان فارسی به غیرفارسی زبانان - دانشگاه اصفهان
2 استادیار گروه زبانشناسی دانشگاه اصفهان
3 استادیار گروه زبان شناسی دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
مقالهی حاضر، تأثیر عمق خط بر خطاهای املای فارسیِ دانشآموزان آذریزبان را بررسی میکند. در این پژوهش، مفهوم «عمق خط» با مقیاس «آواییشدگی» مورد سنجش قرار خواهد گرفت و در این راستا، از مطالعهی اسپنسر (1999) به منظور محاسبهی این عامل استفاده میشود. دادههای بهکار رفته در این مطالعه از میان 125 برگهی آزمون نهایی املای دانشآموزان در چهار مدرسهی راهنمایی دخترانهی شهر زنجان استخراج شده است که به صورت کمّی و کیفی مورد بررسی قرار گرفتهاند. در این بررسی، پس از ثبت تمامی خطاهای املایی، فهرستی از آنها ارائه خواهد شد. این خطاها که 20 واژه را شامل میشود، در تحلیل آماری مربوط به سنجشِ «عمق خط» با مقیاس «آواییشدگی» مورد استفاده قرار میگیرد. فرضیهی تحقیق حاضر با توجه به مطالعهی اسپنسر، حاکی از وجود ارتباط بین عامل عمق خط (آواییشدگی) و خطاهای املایی است. نتایج حاصل از این پژوهش، عدم تحقق این فرضیه را نشان میدهد و چنین بیان میکند که این عامل، تأثیری در ایجاد خطاهای املایی دانشآموزان مورد مطالعه نداشته است.
