تجزیه پایداری عملکرد و سازگاری هیبریدهای امیدبخش سورگوم دانهای (Sorghum bicolor (L.) Moench) با استفاده از روش GGE بایپلات
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه
2 دانشگاه علوم پزشکی ایران
3 دانشگاه علوم پزشکی تهران
4 دانشگاه علوم پزشکی ارومیه
5 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
6 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
doi
10.22092/spj.2026.372242.1468چکیده
این پژوهش با هدف ارزیابی عملکرد و پایداری عملکرد دانه 11 هیبرید امیدبخش سورگوم دانهای و رقم فومن (شاهد) در پنج ایستگاه تحقیقات کشاورزی (کرج، بیرجند، اصفهان، شیراز و همدان) در سالهای 1402 و 1403 اجرا شد. تجزیه واریانس مرکب دادهها نشان داد که برهمکنش ژنوتیپ × مکان × سال بر عملکرد دانه، اجزای عملکرد و خصوصیات مورفولوژیک سورگوم معنیدار بود که این اهمیت آزمایشهای چند محیطی را تأیید میکند. هیبریدهای KHGS5 ، KHGS4 و KHGS2 با تولید 9124، 9077 و 8804 کیلوگرم در هکتار دانه ، به ترتیب بالاترین عملکرد دانه را داشتند. هیبرید KHGS5 با پایینترین میانگین رتبه (5/2)، دارای پایدارترین عملکرد دانه در محیطهای مختلف بود و پس از آن، هیبرید KHGS4 (رتبه 5/4) از پایداری عملکرد دانه مناسبی برخوردار بود. برای تجزیه و تحلیل برهمکنش ژنوتیپ × محیط و شناسایی ژنوتیپهای با عملکرددانه بالا و پایدار از روش GGE-Biplot استفاده شد. دو مؤلفه اول بایپلات مجموعاً حدود 79/6 درصد از تغییرات را تبیین کردند که نشاندهنده مناسب بون مدل در نمایش ساختار دادهها بود. هیبرید KHGS4 در کمترین فاصله با ژنوتیپ ایدهآل قرار گرفت. بر اساس نمودار چندضلعی، هیبریدهای KHGS4 و KHGS2 در همدان و کرج و هیبرید KHGS9 در اصفهان و بیرجند برتری داشتند. در مقابل، هیبرید KHGS5 با بیشترین عملکرد دانه و پایداری عملکرد بالا، برای دستیابی به عملکرد قابلاطمینان در شرایط محیطی متغیر مناسب بود. علاوه براین، ایستگاه های تحقیقات کشاوورزی کرج و همدان بهعنوان مناطق مناسب برای گزینش هیبریدهای برتر سورگوم دانهای شناسایی شدند. بهطورکلی، هیبرید KHGS5 به دلیل عملکرد دانه بالا ، پایداری عملکرد مطلوب و سازگاری وسیع برای کشت در اغلب مناطق مورد مطالعه (از جمله شیراز) مناسب تعیین شد. در حالی که برای همدان و کرج، هیبرید KHGS4 و برای اصفهان و بیرجند، هیبرید KHGS9 با سازگاری خصوصی قابلتوصیه می باشند.