جایگاه موازنه در بدیع و بررسی آن در دیوان انوری
نویسندگان
1
doi
10.22075/jlrs.2017.1794چکیده
این مقاله به بررسی موازنه و انواع آن در دیوان انوری میپردازد. موازنه یکی از صنایع لفظی در علم بدیع است که باعث ایجاد موسیقی بیشتر در شعر و در نتیجه جذابیت و گیرایی آن میشود. موازنه از تقابل سجعهای متوازن و گاه متوازی شکل میگیرد. در این پژوهش ما انواع دیگری از موازنه را در دیوان انوری مشاهده میکنیم که در کمتر کتاب بدیعی به آن پرداخته شده است؛ و آن وجود موازنه در دو بیت متوالی است، به این صورت که مصرع اوّل بیت نخست با مصرع اوّل بیت دوم و مصرع دوم بیت اوّل نیز با مصرع دوم بیت دوم موازنه دارند. نوع سوم آن نیز به این صورت است که فقط دو مصرع اوّل در دو بیت متوالی با یکدیگر موازن باشند یا دو مصرع دوم. ما در این پژوهش با آوردن شواهدی برای هر کدام از این انواع به تبیین آنها پرداختهایم. نتایج به دست آمده حاکی از این است که این صنعت ادبی و انواع آن در دیوان انوری از پر بسامدترین آرایههاست، و از آنجا که انوری شاعری مدحگوی است از این شگرد برای تأثیر بیشتر در مخاطب خود سود جسته است.