بررسی قراردادهای مالی بینالمللی از منظر فقه
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، معارف اسلامی و حقوق، دانشکده معارف اسلامی و حقوق، دانشگاه امام صادق علیهالسام، تهران، ایران
2 استادیار، فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، معارف اسلامی و ارشاد، دانشگاه امام صادق علیهالسلام، تهران، ایران
doi
10.30497/irj.2021.76042چکیده
قراردادهای بینالمللی نوعی تعهد طرفینی است که بر ذمهی متعاقدین میباشد. این قراردادها گاهی مالی و تجاری و گاهی غیر آن است. در صورتی که قرارداد بینالمللی بین دولت اسلامی که دارای حکومت مشروع است با دولتهای غیر مشروع اعم از اسلامی و یا غیر اسلامی در یک موضوع مالی منعقد گردد، شبهاتی را در پی خواهد داشت. این قراردادها گاهی توافقات مالی و گاهی معاملاتی بینالدول را تشکیل میدهد که هر دوی آنها با چالشهای فقهی مواجه میباشد. وضعیت مالکیت دول غیر مشروع بر اموال عامه خصوصاً انفال، استفاده نامشروع از وجوه دریافتی توسط دولتهای نامشروع و در نتیجه صدق اعانه بر متعهد و ... از جمله چالشهایی است که در این نوع تعهدات بروز نموده است. در این تحقیق تلاش بر آن است چالشهای مذکور مورد بررسی قرارگرفته و جواز و به لازم الوفا بودن قراردادهای بینالمللی پرداخته شود. تبیین معنای اعانهی بر اثم و بررسی قاعدهی مصلحت تسهیل عمومی و استنقاذ از جمله موارد تحقیق شده در این مقاله میباشد.
